Uyandır Yüreğimden Öperek Beni

Uçurumlara mahkûmum

Ömrümün bütün dalları kırık

Zemherinin ortasında

Umudumun bahçeleri talan oldu.

Yaralı yavru ceylan üşümüş

Uykusuz,

Yorgun gecelerin koynunda

Uyandır beni alnımdan öperek

Elem dolu uykularımdan.

Kaç zaman geçti

Yaralı sevdamızın üzerinden,

Çok özledim sevgili

Sabahlara seninle uyanmak

Akşamları seninle karşılamak,

Sıcaklığına sarılmak,

Sonsuzluğunda kaybolmak,

Bilinmez,

Sensizliğin kaçıncısındayım,

Ateşinle yanarken,

Üşüyor kor yangınlarda.

Bedenim,

Isıt üşüyen ellerimi,

Isıt yüreğimi

Dinmiyor sızım,

Kokun yok

Nefesin nerde sevgili?

Şimdi gelinciğin gülümsemiyor artık

Gecelerin kirpiklerinde,

Yalnızlığım

Ağlıyor.

Gözyaşlarım ıstırap yüklü bulutlar misali

Resmini yüreğimin üstüne bastırıyorum

Her gece

Her sabah

Ve

Her dakika

Dindirsin yüreğimdeki sızıyı.

Hasretim gözlerinin

Duruluğunda aşka,

Sakla sevdamı kör kuyularında.

Azap olan geceler sonunda

Sensiz uyanmak istemesem de

Sabahlara.

Mutsuz olduğunu bildiğim,

Mutsuzluklardayım.

Sen uyurken yalnızlıklarında,

Uykusuzluklarımda hayalinin

Uyanmasını beklerim sevgili.

Gün ışıdığında sen işliyorsun

Tüm hücrelerime.

Umut be yiğidim

Umut işte.

Haydi bekletme

Yüreğimden öperek

Elem uykularımdan,

Uyandır beni.

14 Şubat 2012

Konya

Beyza