Uzun Yürüyüş

Uzun bir yolculuğa çıkmak geliyor içimden

Yemyeşil dallar çiçek açmadan

Omuz omuza verip,

hiç bir kimseyle eskitemediğim yıllarıma inat

Dev dalgalarla mücadele edemeden boğuldum

şaşırdı tüm kainat

Kalemim feryat eder,

bil ki seni unutamadım diye

Seni diledim günlerce, gecelerce

Seneler menzil menzil hasrete aktı

Ne içimdeki acı dindi

ne sana olan hasretim

Şaşırdı tüm kainat

Günden güne çoğalarak büyüdü içimde özlemin

Hasret denen acı tat dimağımı buruyor apansız

Sol yanım yavaş yavaş ölüyor, ölüyorum

Acımın acısını yüreğimde bir ben duyabiliyorum

Bir ben çaresizim, bir ben sensiz

Şaşırdı tüm kainat

Etrafımda ki cümle mahlukat sağır,

cümle alem kör sanki

Deli gömleği giydirdi sevdan

bu canım dediğin canıma, görmüyor kimse

Sevdamızın türküsü söylenmez bundan böyle lal olmuş dillerde

Göçebeler gibi topladım bohçamı uzaklara sürüklendim

Nereye savrul'sam sen varsın orada

Şaşırdı tüm kainat

Bundan böyle eşkıya düşüncelerimin hükmü sürecek

Küfürler yağdıracağım gelmişine geçmişine

Oysa ben bitik türkülerden hiç haz etmem

Yitik sevdalara kapalıdır artık gönül mabedim

Anladım ki,bir ben varım vuslatını özlemekten kavrulup yanan

Susuşlarımı aldım,sessizliğimi aldım gidiyorum dönülmez yollara