Ve Bulutlar Yalan Değildi Hiç
kaldırımlar arabesk pusulara namzet
bu mayıs
kültürlü hüzünlerime eş lodusuyla
ruhuma kuzgun
ben bütün evrene anlayışlı davrandım
dönünce gün yaza yalnız kalışımdan yana
ellerimdeki bu sadelik sevdakar
zamanın dürüstlüğüne düşkün
ve bulutlar yalan değildi hiç
karşımdaki dağlara bakıp bakıp
düşlerken imkansızlığının güzelliğini
ben
sendeki ayrılığı seçtim
ömür kadar ağır ölüm kadar hafif
boğazımdaki su kırılgan hayata
ve kaldırımlar mayıs kuzgunu
kendime azalıyorum
azarak yalnızlığıma
ben
sendeki uzaklığı seçtim
her şeyi yabanlaştıran
türkü soylu bu yalansızlığı
sen
yanık gerçeğisin yüreğimin
bana bağışladığın sessizlik
ağıt boylu
ve yüreğimin çıtırtısıyla yaşıyor mayıs
kaldırımlar caddeler ara sokaklar kavşaklar
neonlar evlerin emekçi emekçi bakışı hayata
umutlarım sensizliğe kuzgun
beklemek hiçbir zaman zan altında değildir
umut serin saçlarını sıratım belleyince
ben
sendeki umudu seçtim
gökkuşağına dokunmaya çalışma çilemdin
beyaz görünce
karı ve çığı unutma gerekçem
kumral perçemli rüyalarımda uçmak senaryom
sen
ölümün doğum kınasısın
kalbimi tutuyorum özleyince gidişini
uzuyor ömrüm
kış akşamları sığındığım gülüşüne...