Veda

Bir akşam üstü penceremden

Yakamozu izliyordum.

Sanki,

Güne dur diyor,

Geceyi davet ediyordu...

Kızıl bir kabus çökmüştü

Mavinin üstüne.

Ah bir anlayabilsen

Bu siyahların maviye kastı ne...

Kalp atışları hızlanıyor,

Adeta "gün"

Can çekişiyordu.

Bitkin

Ve üzgün.

Çaresizce geceye edilirken sürgün...

Bense,

Üşüyordum

Her nedense...

Bir taraftan korkuyor

Diğer yandan

Fatihalar okuyordum

Veda bile edemeden sürgün edilen güne...

Oysa

Kendimi bulmuştum ben de

Bu kasvet vaktinde.

Meğer,

Ne de çok ortak yanımız varmış

Amma,

Nerden bilecektim

Günün birinde

Veda edeceğimi sevgiliye...