Vedâ

Şimdi gideceğim...

Sanki hiç yaşamamışsın gibi

Seni görmeyeceğim

Yok bir daha gözlerin

Yok bir daha ellerin

Yok bir daha kokun

Yok bir daha tenin

Olmadın sen, doğmadın

Hayatımda olmayandın

Koca bir karanlık kalacak geriye

Bir dipsiz yalnızlık

Ne dokunacak kimse sen gibi

Ne âşık gibi bakacak...

Günbegün büyüyecek bu özlem

Ağlamak da medet olmayacak

Hayat gösterecek başka yüzlerini

Kalbim âmâ gibi bakmayacak

Olmayacak,

Yerin dolmayacak...

Bin türlü yalan,

Bin türlü dolan

Tenim aldanmayacak

Şimdi gideceğim...

Sanki hiç sevişmemişiz gibi

Seni terkedeceğim

Geriye kalacak

Odalar dolusu nefesimiz

Kenetlenmiş ellerimiz

Darmadağın üstümüz

Deliler gibi durmadan

Gülümseyen yüzümüz

Gittiğimiz yollar,

Yürüdüğümüz sokaklar,

Oturduğumuz banklar,

Öpüştüğümüz kuytular,

Yıllar,

Yıllar,

Yıllar...

Bir ameliyat bu,

Çelik bir neşter hayatımıza değen...

"Ayrılık" basit kalıyor anlatmaya

Bu bir kopuştur ölüme benzeyen

Ama gideceğim...

Sanki hiç olmamışsın gibi

Seni öldüreceğim

Ve ben de öleceğim...