Vuslat
Bugün Vuslat günümüzdü sevgiliyle
Yürüdük yan yana el ele
Uçsuz bucaksız ormanın derinliğine
Oturduk
Asırlık bir çınarın koyu gölgesine
Konuştuk
Havadan sudan uzun süre
Sonra
Sıra geldi dünya ve ahrete
Buz gibi bir pınar yanı başımızda
Kelebekler uçuyordu üstünde
Sanki orman değil
Cennetten bir köşe
Susamışım
Uzandım su içmek için pınarın üstüne
Her yudumda kendim vardım içinde
Aklım karıştı
Suyu içip, susuzluğum geçip gidince
Düşündüm durdum kendi kendime
Niçin
Bir bardak suda kopar hep fırtına
Şöyle bir baksak etrafımıza
İnsan fikren bölünmüş param parça
Hangi pencereden baksan
Her birinin rabbi başka
Kimi camide
Kimi kilisede ya da havrada
Arıyor rabbi
Hâlbuki yaratan şah damarımızdan
Daha yakın
Yaratığı kullarının hepsine
Pınara bakıp düşünürken bunları
Halka halka bir dalga yayıldı
Suyun üstüne
Suya düşmüş boğulmuşum
Küçücük sığ dalgaların aşk denizine
Hayal Denizi
21.05.2019 Manisa