Vuslatı Yaşayıp Tadamadım ki

K/âh süründüm yerde kâh'ı da uçtum

Boz bulanık aktım, aktım duruldum

Yıllarca ardından koştum yoruldum

Yine de kadere isyan etmedim

K/afdağı o kadar uzak mı dostlar

Savruldular oraya bütün umutlar

Uğramasa da gayrı göçmen kuşlar

Yine de kadere isyan etmedim

Sevmenin bedeli acı mı ç/ekmek

Su diye gün be gün zehirler içmek

Sevda yollarında ölüp dirilmek

Yine de kadere isyan etmedim

G/özümde yaşları tutamadım ki

İçimden hasretin atamadım ki

Vuslatı yaşayıp tadamadım ki

Yine de kadere isyan etmedim

Hayallerim v/ardı hep kırık dökük

Umutlarım solgun boyunlar bükük

Sol yanım yırttılar dikişler sökük

Yine de kadere isyan etmedim

Rıza gösterdim hep Hak'tan gelene

Şükürsüz olandan bundan bana ne

Kandemir sabreder derdi verene

Yine de kadere isyan etmedim