Yalınayak

Yalınayak yürüyorum uzun , sakin, huzur dolu bir kumsalda.

Ayağımda şıpıdık terliklerim ,

Üstümde ,

gökkuşağının tüm renklerini barındıran ,

tiril tiril bir elbise,

Hafif bir rüzgar başlıyor ,

uçuşuyor elbisemim etekleri.

Gökkuşağının renklerine saklanmış kelebekler ,

kanatlarını açıp uçmak istiyor rüzgarın esintisiyle maviliklere.

Birden ,

çıkarıyorum şıpıdık terliklerimi ayaklarımdan ,

Yürürken ıslak kumların üstünde,

Hissetmek istiyorum ,

Dalgaların minik köpükleriyle

usulca ayaklarımın üstünden geçişini,

Köpükler dans ediyor rüzgarla ,

Islak kumlar , sahne olmuş

eşlik ediyor sanki onlara.

Rüzgar şefkatli ,dalgalar sakin ,

misafirperver sahilde huzurla dans etmeye devam ediyorlar

birbirlerini bırakmaya niyetleri hiç yokmuş gibi.

Kumların arasında bir şey parlıyor ,

Eğilip bakıyorum;

Bir istiridye mi , acaba inci var mıdır içinde ?

Gülümsüyorum...

Yürümeye devam ediyorum ,

Arkama dönüp bakıyorum bıraktığım ayak izlerime,

Yürüyorum , içim huzurla dolu,

Hiç bitmesin istiyorum bu sahilin, bu yürüyüşün ,

Şıpıdık terliklerim elimde ,

Tekrar dönüp bakıyorum kumdaki ayak izlerime ,

Bu defa belli belirsiz ,

Hatta köpüklerin arasında kalıp silinmişler neredeyse .

Güneş'in kavuşma zamanı

ufkun sonsuzluğunda bekleyen sevgilisine,

Sarılırken sevgilisine bütün özlemiyle,

Tıpkı bir tavuskuşunun açtığında kanatlarını ,

Rengarenk ve eşsiz desenleri kıskanıyor gibi

yayıyor maviliklere paletindeki tüm renkleri,

Kullanarak gökkuşağı fırçasını ,

Usta bir ressamla yarışırcasına ,

Çiziyor eşi benzeri olmayan ,

sanat eserini.

Yalınayak seyre dalarken

uçsuz bucaksız bu eşsiz tuali,

Fark ediyorum birden

kavuşmuş sevgilisine

renklerin efendisi,

Şıpıdık terliklerim ve ben

usulca elveda diyoruz

rahatsız etmeden,

Köpükleri , ıslak kumları , sahili,

Sevgilisiyle baş başa kalmak isteyen

renklerin efendisini .

Aynur Ateş Aydın 2018