Yalnız Adam

Öksürük sesi, sigara dumanı, kirli çoraplar...

Duvarda manzara resmi, resimde kış.

Yalnızlık sinmiş saçlarına kadar.

Boş odaları gezen sahipsiz bakış,

İçerde sıcak bir hayal arar.

Bir tuhaf ruhu, o gitti gideli;

Elleri kurumuş, sakalları büyümüş

Biraz yorgun, biraz deli,

Dudakları demir, yüzü gümüş

Kalbi avuçlarında, belli.

Çoktandır bir tas çorba içmedi,

Bir fotoğrafa bakmadı günlerce.

Her düşündüğünde ?Nevin' dedi.

Dilinde daima o iki hece,

Bekledi.

Pencereden baktı arsız karanlığa,

Sonra saatine korkakça.

Durdurdu kanındaki zamanı,

Sonsuz yalnızlığına uzandı

Ve çekti üstüne nisyanı.