Yalnızdılar

Ağzı bayrak yarışı, dili zehirli muska

Bakıyor ki, aynalarda boyu çok sıska

Cüssesi ayrı, yüreği ayrı, bir başka

Varacağı yer aynı... Yalnızdılar.

Güvercinler seslenirken, şadırvanda yağmur

Göğsünde bir yara, aşılması mermer sur

Toz duman ortalık, sanki ağlıyor nur

Bir vakit ki, geldi geçiyor... Yalnızdılar.

Hançer saplanır göğün nice mavisine

Sır yükler gizeminde, tutkulu yıldızlar

Susmuş kitap, nerde kaldın ey hakikat

Mahşere geldin ey yolcu... Yalnızdılar.

Yorgun adam, başında uyuklar baykuş

Anlıyor ki, en zor olanı inanmak, yokuş

Uzaksan, içindeki hakikatten bu küre

Ne kadar yakınmış toprak..yalnızdılar.

Bir ses duyulur, çoktan irkilir nefis

Göz gözü görmez , sürme gibi çekilir sis

Ölümü sever... daha yakın, çorak kis

Beyhude, uzak kaldığın kadar.. yalnızdılar.

Ekilmedi toprak, toprak görmedi saban

İçinde boy verdi, süyüverdi yaban

Neydi gözler, neydi eller..dudaklarda tufan

Gelme üstüme gelme desekte,

Vurulur kement sekte sekte.. yalnızdılar