Yalnızlığım Dünümden Beslenir...

Fonda eski bir şarkı

Ve zamana dağılmış anılar var

Eski bir eylül gibi yağmakta kızıl sarı yapraklar

Yüreğime inen günebakan çırpınışında

Demlerinde esir kaldım sevdanın.

Verip de alamadığım nefes uzaklaşırken git gide

Güneş gömülür hayal bakışlarına.

Çilek kokulu düşümde

Göğsünde asılı kaldı mavi tebessümlerim

Sessizliğin ardında gizli uzak yıldızlarım

Sürüklenir kör bir haykırışa.

Ağırlığın düşerken hüznümün eşiğine

Yokluğun karanlık cümlelerin ardına saklanır.

Boynu bükük kalmış ruh sürgünü iklimlerde

Duvarlarım boş irkiltici...

İçinden geçtiğim belirsizliğin ötelerine doğru

Gider yalınayak adımlarım...

Rengi uçmuş dudaklarımın suya aç çatlaklarına

Gözyaşlarım karışıp teselli verir mi?

Nerdesin

Yarım kalmışlığım?

Yoksa sen

Batan güneşin ışıklarında

Bulutların boşluğuna mı saklandın?