Yanağım Karanfil Dudaklı

kent yakışmıyor sensizliğime

gece daha çok olmalı

örtmeliyim üstünü hüznümün

yıldızlarla delik deşik

aklımda düğümlenen gözlerini

hiçbir sabah açsın istemiyorum

gece ilişmiyor sessizliğime

hiçbir susmak beni bu kadar kötü

uğurlamamıştı

korunağına anıların

sarsak bir ölmek korkusu bu bebeğim

karanfile dönüşse her dokunduğum

yoksulunum yoksun

'ağlamak için bile

yeni bir dil yaratıyorum

sen benzersiz coğrafyası

aramıza düşen kıvılcımların

kırağılar sonrası alalı bulalı

şiirler seçiyorum boyuna göre

beni en olmadık zamanda

hiç olmadığım yerde bulacağını

biliyorum

uzun oturmuş resimlerimdeki gibi

yanağım karanfil dudaklı'

ırmak boylu gözlerimde anlamın

imge tutkumsun halden hale yerden yere

terli kısraklar su içerken bakışlarımdan

senin için mutlaka

bir buluta bakma anı ayırıyorum...