Yarım Kalmış Şiirlere Saygı Duruşu

Bir değişiklik oldu fitili ateşleyen

Kış her şeyi dışlarken

(Ki en iyi bildiğimiz şeydir dışlanmak)

Sarışın bir kadın çıktı sokağa

Lahavle çekti çatıdan sarkan buz

Yürümeye üşenirken

İmgeye koştu hayal dünyasının atları

Fonda güzel bir melodram

Kirpiklerin şaşırmasıyla kapandı jurnal.

Linç edilmeseydi

Dilsiz, dinsiz, lekesiz bir inci doğuracaktı kadının kalbi

Ziyadesiyle mevsimin devrime ihtiyacı varken

Beraberinde pek çok şeyi yenileyecekti belki de

Lakin daha çok acı çekmesin diye

Ayağı kırılan her atı öldürdü yaşlı cellat

Kendiliğinden eridi çatıdaki öncül buz

Kızgınlık ve kırılganlıktan olacak

Kalemi oynamadı hiçbir şairin

Kutsal bir istisna değilim ben!

Derhal özgün cümlelerimi özenle katlayıp

Boy hizasından yukarıya astım

Epiloğu olmasın bu şiirin.