Yaşadım İşte

En derinimdeki faylar titrek

Kendine küsmüş bir heves

Bu bir deprem

Çatırdama sesleri duyuyorum

Yine uykuya kaçıyorum nefes nefes

Bu nasıl bir hasardır tam gül gül açtı derken

Göz gözü görmüyor, kendini arayan benim

Bir dudak gülümsemesi de yok

Gölgeler beni çekiştiriyor inadına

Neden varlığında yokluğunlayım, neden üşüyor yanması gereken bedenim

Kendini bile aydınlatmayan mum ışığı arayışlarım

Köşelerin hareketi korkutuyor kaç gecedir

Sığınacak bir avuç içi diyordum

Ne oluyor saatlere

Çalınan bir zamanın ardından bu suskunluk nedir

Yine mi toplayacak dünyanın bütün pınarlarını da

İki çukuruna sığdıracak gözlerimin felek

Bir el parmağını geçmedi güneşleri sığdırdığım gece

Bülbüller şarkı söylüyordu dudaklarımda

Şimdi boyun bükmeye başladı tebessüm, hüzünlendi neşe

Papağanlaşan düşüncelerim sere serpe ortalıkta

Hayatta tek kızdığım bir surat var o da benim

Bir türlü olmayacak mı şu ömrümde

Bir garip ben gibi

Beni sevenim

Yine mi hüzün, yine mi suç benim

Seni nasıl kesip biçsem söyle ey kaderim

Çığların altında kalasıca bakışlarım artık kapansın

Anladım

Kendi çığlığımın son demindeyim

Ne baharı çiğnedim ağız tadıyla

Ne yazı yudumladım güneşte

Parçası az bulutlu bir ömürde

Sensiz, kendi halimde bir hayat yaşadım

Yaşadım işte