Yaşıyoruz İşte
ne yaşıyorsun sen
a benim canım
canımın içi cancağızım
sol mineur acılar içinde
yalnızlığım
kalabalıklar içinde
çırpınışım
sanki bi can havliyle hücum ederken kapıya
sıkışıyor parmaklarım
ellerim dua gözlerim yağmurlar içinde
ormanlar talan
yangın ormanlar
ormanlar kaçış
milyonlar içinde bi çırpınış
yüreğimde bi acı
yok oluş
bi evlat nöbet geçiren
anlayamazsın beni
cam önünde özgürlüğe hasret bekleyenleri
parmaklıklar prangalar ve düşünceler
ismini bile söyleyemeyen çocuğun bakışlarında baba olma hissini
ne yaşıyoruz biz
özgürlüğü kümese tıkılı güvercin bi gecekondunun çatısında
kömür isine bulanmış varoş yakada
bunca bilinmezliğin içinde işte ben
varoşun tam ortasında
sakat yüreğimde evlat sevgisi yarım kalmış bir baba
hüngür hüngür ağlamak isterken ket vurulmuş tabaklanmış deri gibi sert
kalabalıklar içinde yalnız
ıssız ve kederli
yaşıyoruz işte
hasbelkader iniltiler içinde...