Yaşsız Kadın

biliyormuş da erdeminden susuyormuş gibi

emanet hatıralar taşıyormuş gibi

sanki gider ayak hüznünden konuşamıyormuş gibi

takviminden kopup gelmiş

bi çare çapul çul günler

nereye gidiyorsunuz şimdi

az gittiniz

çok geldiniz

dere tepe düz geçtiniz

yüzümde iz

kalbimde giz bile bırakamadınız

salla

ağla

bağla belki de balla

geçti bak üç yüz altmış beş gün dediğiniz

gece soğuk

gece karanlık

gece boğuk

istesem de yaşayamam geçmişi

yaşsız bir kadın tekerrür edemez kendini

ne olur son saatlerde dökün içinizi

yutkunmayın

boğazınızda değil dünyanın en büyük taşı

bilin ki tıkayan ayrılık gözyaşı

kırmızı gül kokulu mumlar yakın

takın ayrılık tacını başınıza

sonra sessizce bırakın gidin

gelmiş geçmiş tüm yıllar gibi

yaşsız bir kadını ne etkileyebilir ki

madem zaman doldu

senenin devriyesi şimdi

yolumda durmayın

yüzüme vurmayın

masallar uydurmayın

bir gelir biri gider

devran hep bize güler

kamburuysa da seneler

yaşsız bir kadın yeni yılı hep dik karşılar

mi yandın