Yerle Bir Oldu Gönlüm

Akşamın alacasında

Hüzünlü şarkılar, şiirler d/inlerken

Durur zaman fikrimi tokatlar

K/ayıp sevdalar meydanında

Keskin toynaklarıyla

Çiğnerken ruhumu doru atlar

...

Dökülür k/anım terle bir olur

Salınırken havada v/eda mendilleri

Kurumuş bir kuyu gibi

Bomboş kaldığında avuçlarım

Hiç gönderilmemiş mektuplarla

Deryalar misali

Yaşa boğulur kirpik uçlarım

...

Dökülür k/anım yerle bir olur

Eski bir sevdanın yadigarı

Kıvrım kıvrım ruhumu saran

Nice dertleri omzuma alarak

İçimden hırçın bir nehir

Hatta çağlayan misali geçen

Bütün s/özlere sessiz kalarak

...

Dökülür k/anım k/arla bir olur

Alaca atlarla gidişinden sonra

Hayli zaman geçse de

Dizgin tutmuyor artık yüreğim

Bilirim içinde sen geçen

Her şiir sonrasında

D/evriliyorken gönül direğim

...

Dökülür k/anım h/arla bir olur.