Yıldızlar Yine Gökyüzünde Kalacak

Yıldızlar yine gökyüzünde kalacak

Arkamızdan -belki- birkaç kişi ağlayacak

Sonra sonra adımız da unutulacak

İşte ölüm bu!

Zehir zıkkım sevgiler yorgan döşek

Sanki hiç yaşanmamışa dönecek

Kim ne diyecek, kim ne söyleyecek

Zaman azgın atlar gibi yarıştıkça

Teker teker her şey unutulacak

İşte ölüm bu!

Suya inen yavru ceylanın üstüne ansızın

Bir aslanın gölgesinin düşmesi

Top tüfek sesleri arasında kalmış çocukların

Yeni sabahları bir daha görememesi

Can anaların dinmez gözyaşları

Kırılan umutların inleyen şelalesi

İşte ölüm bu!

Çölde suya hasret bir lale

Tutuşmuş bir sevdanın türküsünü söylüyor

Gölde can evinden vurulmuş bir suna

Son umudunun peşinden koşuyor

Yeniden ayaklanıyor gönlümün sızısı

Hava zindan, gökyüzü kan kırmızısı

İşte ölüm bu!

Gün olur kar kuşları ateş topuna dönerse

Irak bataklıklarda henüz ayaklanmış bebeler yiterse

Vurgun yemiş anaların bağrında evlât acısı

Filize durmuş sayısız umut çiçekleri

Ah, şu kahrolası barış türküleri

Ah, şu kahrolası barış türküleri

Yeni dünyanın korkusuz çobanı

Meydanlara inmiş çağdaş kelle avcısı

Yeniden, yeniden ayaklanıyor gönlümün sızısı

Hava zindan, gökyüzü kan kırmızısı

İşte ölüm bu!

Savaşın kör topal tüyü bitmedik çocukları

Sanki uçsuz bucaksız arpa tarlası

Yakıver gitsin, yakıver gitsin

Savaşlar da bitsin,

İnsanlık da bitsin!

Yüzyılın bağrında zehirli hançer sızısı

Hava zindan, gökyüzü kan kırmızısı

İşte ölüm bu!