Yine Sensizim

Zamanın gölgesinde sevgilim yine sensizim

Yalnızlığımla başbaşayım yâr her dem bensizim

Mutluluklar binlerce ışık yılı mesafede

Yılların kucağında her dâim yine sensizim

Güneşlerim de sönmüş simsiyah sükûtlu gece

Hicrana batmış dudağımdaki ıslak her hece

Avuçlarımda senden arta kalan son sıcaklık

Bir türlü çözülmek bilmiyor bu gamlı bilmece

Bomboş kalbimde esiyor özlemlerin rüzgârı

Yakıp kavuruyor ayrılığın sönmeyen harı

Gündüzlerim birer birer gecelere karışmış

Dökülüyor yapraklarım dallarımdan sapsarı

Karanlıklar çıksın artık aydınlık bir sabâha

Okuyalım bu ayrılığa gel de bir fâtiha

Açılsın yaprak yaprak laleler ve de sümbüller

Sarsın dört bir yanımızı her an bin bir râyiha

(8 Ocak 2008/ İstanbul)