Yitik Şiirler...

Ve düşünce kuytu karanlığa geceler

Bitince senden benden uzak kalmak için uğraşlar

Başlar kavgalar

İnmeler iner yüreğim her zerresine

Durup bak bi kere

Ben hala senli sensizlikteyim

İçimin karası kadar kara bu gök

Boğulmuş olsa da yıldıza

Güneşi yok bu diyarın

Bi gizeme büründü alem

İki adımında bitti

İki adımında

Toprak hava su

Burayı terk etti

Yırtıp attığım binlerce satır

Artık sana yazılamayan

Sen olmayınca

Susuz deniz gibi

Aslı'sız Kerem gibi

Yitik bu şiirler

Kırıldı o sihirli kalemler

Oysa hiçbir şarkı

Seni susayan cümlelerden tatlı gelmezdi

Yoktu sevdanın simsiyah rengi

Yok artık umut

Yok artık sen ve ben...

Hükümsüz bu kalbe her karar

Ağlıyorsam bırak dokunma

Gözyaşımda bulayım kendimi

İçin için dökülse de bir sürü sitemli söz

Yetmedi senin beni duymana

Benim sana ulaşmama

Bırak binbir küfür kalsın benden bana

Kahrından alev alev yanayım

Sen bu yangına su bile olma

Değmez bırak

Kül olmaksa eğer

Karışma sonuma