Yokluğun Gibi Batıyor Güneş
En küfürbaz dizesinde içim / yokluğundan
Kıyıda gün ölüleri
Dünlerde ölen / sensiz
Ağrılı bir ıslık yıldız sesleri
Rüzgar utangaç / kokunu taşıyamadığından
Sen dudaklarında kaldığım kadın
Tenine soyunduğum
Sıyrıl da gel yalnızlığından
Islağım kurumadan
Her geçişimde bir basamak çoğalıyor
O bildik merdiven, öpüştüğümüz
Her basamak hırçın güz
Yoksan
Düne ya da güne ait takvim yaprağında
Bir düşüm öncesi
Kapı numaraları hüzün geçilen sokaklarda
Tanırım bu yokluğunun sesi
Düş teknesinin düşü yarın
Kalan günlerde eskimek birlikte
Gerekli şeyler anlatırken gereksiz şiirler
Yunus dilinde
Her şey bıraktığında kaldı
Zaman bile
Zamansız yaşardık seninle zamanı
Bu yüzdendir hiç kurmayışım saati
Yokluğun gibi batıyor güneş
Şimdi akşam ve yüzleşme vakti
Göz batımında
Tüm hançerler çıkmada kınından
Acının çıkınından
Yontu yalnızlığında düşüm
Hiçbir yalan gerçek değil senin kadar
Ne kıyı ne deniz olmak / yokken seni yaşamak
Bu yüzden ıssız gülüşüm