Yolcu

Ekin sarısı taneli bir gündü

Elma ağacının ardından gülen sendin

Et pembesine dönerdi gökyüzü

Kaçmak ne mümkün

Serin bir havaydı

Saçaklardan inmedi henüz

Eli yüzü

Sen; bıçkı gözlü

Bir köy gecesinde seni özledi

Elleri soğuk sulara akan o adam

Yol uzarken

Toprak üşüdü

İğde kokulu bahçelerde çocuklandık

Sonra kör bir yıldız dişlendi

Aydınlandık

Saçlarında kar kokusu

Uzunca karanlık

Ama soğuk

Üşümüyordum

Gamzesinde çiğ tanelerini seyrederek

Ve tomurcuk nedir bilmiyordum ki

Bir kış dalında

Salınışını izleyene dek