Yoruldum...

Yaşam denen yaşanmışlığın kıyısında

Sürgün yemiş yaralı beklemekteyim ölümü...

Acı çekerek büyümüşüm

Sevinç nedir bilmemişim

Güneşi bulutluları kendime

Yoldaş edinmişim...

Hüzün denizine düşmüş

Tutunacak bir el beklemişim

Sanırım ben acılar içinde

Göremeyeceğim mutluluğu sevmişim...

Ne kadar imkânsızsa da gülmem

Karanlığın bağrında da olsam

Yaşam denen yaşanmışlığa umut beslemişim...

Bir tutam tebessüm için

Gülmeyi değil ağlamayı sevmişim

Kaderim bu ya işte

Yaşamayı değil ölümü beklemişim...

Yaşam denen yaşanmışlığın kıyısında

Hiç gelmeyecek tebessümleri özlemişim

Yorulmuşum be arkadaş yorulmuşum

Bu yorgunlukta ölümü beklemişim...