Yunus Yüzlü Kadın

Okyanusta gemimi yüzdüren rüzgâr

Sırtımı sıvazlayan dalgamdın

Sancağımda yazılıydı adın

Güneyin sıcaklığına götürürdün beni

Aynı zamanda dirâyetli bir kaptandın

Hangi kâinâta sefer eyledin

Nerelerdesin yunus yüzlü kadın

Şimdi...

Kentin uğultuları yansıyor dalgın renklere

Hâl lavlarını fışkırtmaya hazırlanıyor yüreğime

Maskesi düşüverdi ölümün

Alevler kırıyor dişli çarkları

Toprağın kurumasını bekliyor belli

Saniyelerin tuşuna basan hüzün seli

Güvertemdeki yangınları söndüren kimliğim

Yeniden huzûr yüklü nehirleri yanaştırsan limanıma

Mutluluk ezgileri yüklesen kavalıma

Vîrâne bakışlarımı konaklarla değiştirsen

Aşkın coğrafyasına hapsetsen rûhumu

Sessizliğin lokmalarıyla beslesen

Ben de hatırlasam insân olduğumu...

Süt mâvisi bir filmin fragmanında açan görkemli çiçek

Senfonimin evrenselliğini taşısam salonlarına

Tanıştırır mısın güneş mühürlü yıldızlarınla

Uçurur musun umudumu eleğimsağma balonlarınla...

Ey yunus yüzlü kadın

İntizârıma sebep olma sakın !..