Yüreğime Gül Düştü

Yüreğime gül düştü

Düşünceler aldı götürdü bedenimi

Gülümseyişinin sırtında yollar aştı

Paylaştık saadeti

Dudaklarıma gül düştü.

Ezmişti yorgun yıllar bedenimi

Kaldırımlar tabanlarıma kızgındı

Vuslat hayalim hüsrana mağlup

Gözlerim sızılara yoldaş

Seller içe dönüktü, azgındı.

Ne dost vardı ne sevgili

Yalnızlığım sırrını her gece kendine fısıldadı

Üzüldüm, çırpındım, kahroldum

Aydınlık karanlıklarımla savaştı ölümüne

Ne çare zaman sabaha kadardı.

Sonra atışlarını duydum gönlünün

Dilin yumuşak, dilin tatlı

Samimiyetin, dostluğun bir başka

Bahçelerde gezdirdin beni çiçekleri yeni açmış

Goncalar gülümsüyordu pembemsi

Olan oldu

Yüreğime sen düştün

Yüreğime gül düştü...