Yürekten Buharlaşan Yağmurlar

yakarış mı yürekten doğar

yoksa yanışı mıdır

yakarışına delil yüreğimin

çetrefilli bir düğüm aldım elime sanki

çözmeye çalıştıkça bir hoşum

başım garip bir halde

sanki bir sarhoşum

sözlerim dünyalara bedel

ağırlığında iki hece

düşüş kalbinden içeri

ve yanış neticede

her şeyin sustuğu anda

gözlerin düşüyor ellerime

hani neredesin

düşkünler içine düşüyor hislerim

garip bir gurbetteyim

kendi içime yetimim

dargın hülyalara

ve teslim dizginleri

ne kadar kırbaçlansada

menzile varılır elbet

sabırla açacaksa gülümüz

dikene sabır düştü hissemize

razı ve boynu bükük

eller açılmış semaya

gönül kainatlara dönük

beslenirken nurunla

neler akislenir kalbimin eksenine

sen mi

kim bilir

kaçıncı odak noktasındayım ruhumun

tefsire lüzum yok

duruşum anlatır lisanımı

dilsizler aşka durur

çocuklar hep lal olur

kırmızı bir bisiklete bindiririm çocukluğu

tıpışlarım beşiğinde düşlerimi

elbet bir gün

döner çiçeklerimiz güneşe

ne de olsa

özümüz aşka tutsak değil mi?