Zalim Olma Hayat

yanan ateşimin küllerini ne çabuk savurdun hayat

oysa damarımı ısıtan can evimdi bu yangın

usumda kazılı,boşuna silmeye kalkma bu aşkı

bilemezsin uğruna ne mücadeleler verdi bu kadın

tarumar etme daha fazla aciz yılgınlığımı

hicrana gark oldum yaşadıkça yetmez mi?

kime zarar verdim ki kendimden başka

anlamıyormusun feda ettim kendimi bu aşk'a

sen zevkle dağıttın birer birer dizdiğim taşları

ben her seferinde onurla yeniden dizdim

sen vahalarıma bile kaktüs doldurdukça

ben dikenleri ayıklamaktan inan bezdim

asıldım işte bir sarmaşığın zehirli kollarına

birde eteklerimi sen çekiştirip durma

görmüyormusun saçaklarımdan kan damlıyor

ben yeniden doğmak istedikçe beni arkamdan vurma

zalim olma bu kadar hayat,ben önünde diz çöktükçe

belimi bükme bu kadar hayat,kamburum eğildikçe.