Zalim / Saklı Düşler - 3

Nefes almanın bile anlamını yitirdiği anlar vardı senli hayatımda...

Sen dönüp sırtını giderken kalbim teklemeye başlar soluğum kesilirdi...

Anlamsız bir tonda neyin var demek bile acımı tazelerdi sen bilmezdin...

Kim bilebilirdi ki zaten , hayat iki soluk alış verişi gibi gelir giderdi...

Acısı derin bir duyguya sahiplik edecek bir yürekte olsa sol yanım

Nefes almasını bile unutturacak bir duygu olduğunu bilseydim aşkın

Böyle delicesine körü körüne bağlanmazdım saklı düşlerime

Söylenirdi hep sevme evladım bu kadar sevme, anlamazlar seni diye

Deli yüreğime söz geçirebilen sadece senin o gözlerindeki ışık olmuştu

Senin yeni umutlara yelken açışını izleyecek halim yoktu oysaki

Sensizliğe tahammülüm olmadığı için en kolay olanı seçtim

Kimseyi incitecek değilim , ama bu acıyı da yaşayacak değilim

Örselenmiş silkelenmiş yıpranmış bir halı kadar talan olan ben

Seni bu halde görmemek adına bir beyaz kefen giydim

Senin bütün o konuklara gülümseyerek baktığın düğün gününde

Sordular gidenlerin ardından sorulduğu gibi , Nasıl bilirdiniz?

İyi bildikleri yoktu artık , Seninde mezar taşımda okuduğun gibi...

Ölümü tattım seninle , Aşkın kadar yakmadı ki...

Cenneti tattım seninle , Cehennemdeyim zalim...