Zaman Çok Hızlı

son cemreler buluşturur

güneşe bakan kuytularında

taş duvarlara omuz verilerek

yarı yatalak dostları.

zaman düşmanca onlara

direnmesini bilmişler yataklarında

merhaba göndererek birbirlerine.

bazan güneşli günlerde kaçamak olmuş

koca çınarın gölgesindeki kahveye

alınlar geniş,bakışlar küçülmüş

gözleri kapatan kaşların altında.

sohbetler kurtuluş savaşından

kıtlık dönemleri anlatılır

ve ardından ağlanır.

sohbetin içine macera,düşsellik girdimi

bitmesi ne mümkün anıların,

bakarsın yorgun bedenler canlanmış

biri cura,öteki kavalını çıkarır

biri gözlerini siler,elini kulağına atar,

"kahpe de gençlik

geldi geçti yel gibi

der der ağlar,genç ali".

günün sessizliği gözlerde

ve bir kaç damla göz yaşı dökülür.

not:1979 Kaş-Kalkan anılarımdan