Zamanın Gözyaşları

I

soğuk bir güne uyanan

bir kaç duygunun arasına sıkışmıştı zaman

titriyordu bacakları,

doğrusu ben telaşlanmıştım

hiç bu kadar alıngan değildi oysa

sevişmeler...

birileri sevmiyordu artık zamanı

öyle ki ellerinde tutabilse öldürecek gibiydi

birileri hiç sevmiyordu artık .

sevmiyordu ki bazen iki kalp arasında ansızın

belirip kayboluyordu

ve hep bir gitmek kelimesi kalıyordu ardından

kuduruyordu zaman

durmadan ve hiç durmadan..

II

değişmiyordu hiç kimse aslında

değişen tek şey buz tutmuş iki elin

arasında yaşayan zamandı

ki herkes donmamak için ona ayak uyduruyordu

-ayaklarım-

değişen tek şey zaman oluyordu hep

Tanrının ellerinde ölümü bekleyen.

uçuk düşüncelere kayıyordu sonra

ben de kendimi bir uçurumla

ölüm pazarlığı yaparken buluyordum.

III

ölümün olduğu yerde daha ciddi ne olabilir ki!

diyordu Tanrı.

IV

kıskanıyordu ölümü zaman

oysa o iki elin arasında ölümü bile

kendisinin yarattığını düşünüp

uçuk düşüncelere kaçıyordu

ve isyan ediyordu sonra bütün günahlara

yani insanlara.

sonra ansızın beliriyordu günahlarım

bir düşün içinden alı koyup beni

çok yalnız geçmişlere atıyordu

iki satır arasında gidip geliyordu ölüm

şarap tadında oluyordu hep

zamanı öldürmek.

-sevmek-

V

sonraları unutuyordum

-seviyordum unutmaları-

ve ansızın

unutuyorum zamanı...