Zavallı Gönlümü Avutamadım

Beni cümle alem, anladı, bildi

Bir sana kendimi anlatamadım,

Bunca çektiklerim, yanıma kaldı

Zavallı gönlümü, avutamadım...

Benim zorum sade, kaderle değil

Sevgi yüklü gönle, saygıyla eğil!

Bir nazlı canana, eyledim meyil

Yanan yüreğimi, soğutamadım...

Sevdim mecnun etti, yaktı gönlümü

Çevirmiştim sevdasına, yönümü

Verin bana, sevdiceğim gülümü

Aşkın kor eyledi, söndüremedim...

Dünya aşksız ne ki, bir dipsiz kuyu

Öyle güzeldi ki, tatlıydı huyu

Cemalin parlıyor, zannettim huri

Gönlümü sevdandan, döndüremedim...

Kalbim titretiyor, sevda yelleri

Sanki yumuk, yumuk, pamuk elleri

Koynunda saklıyor, derya gülleri

Küskün yüreğimi, güldüremedim...

ŞAHİNİM ne desem, nereye gitsem

Aşkın şarabından, doyumca içsem

Engin ufuklara, yelkenler açsam

Gönlümün muradın, aldıramadım...

NİSAN / 2010 / KONYA