Zorlu Bir Dönemeç

Rabbim bu gün ömrümün zorlu bir dönemeci

Yazarken ahvalimi kelimeler yetersiz

Özenle dolaştırıp gezdirsem de imleci

Uçuşan harflerimin manaları çok fersiz

Nedendi Rabbim neden, çektiğim bunca eza?

Hikmete sual olmaz, sebebi bilmem keza

İnandım her işinin bin bir hikmeti vardır

Sınanmaktı belki de alınan her bir nefes

Bilmeden söylediğim yanlış sözümü durdur

Faydasızsa kalemim rahmetini hemen kes

Rabbim bu gün ömrümün zorlu bir dönemeci

Kendi kendine gezer ilhamımın imleci

Açılsa nefs bürümüş kalbimi örten perde

Dokunsa aç ruhuma lütfundan bir inayet

Özüme ihtiyaçtır; bedenimden ziyade

Manevi varlığıma bahşet yeni hidayet

Rabbim, Rabbim yine ben bir yerde tökezledim

Bir an gaflete dalıp yanlış bir yol izledim

Rabbim âciz kulların sana karşı çok nankör

Kâinat emrimizde şükretmeyi unuttuk

Dil duasız, el tutuk; gözlerse nimete kör

Dünyevi isteklerle aklımızı uyuttuk

Tökezlediğim bu gün yardımına muhtacım

Ruhum zikre doymadı doksan dokuza açım

Kabarmasın dilerim ene' nin aç damarı

Kendimi sorgulayan feyizli süreçteyim

Âtime yön verirken feleğin bu şamarı

Savaşım nefsimledir, dışta değil içteyim

Sen, mahiyetimdeki fakrımı bilen Allah

Şekvâ kapımı kapat, fikrimi bilen Allah

Rabbim Rabbim yine ben bir yerde tökezledim

Aşkla atan bu nabzım durur gibi oluyor

Hiç bir şey tat vermiyor, huzurunu özledim

Fâni olan dünyada mühletim mi doluyor

Rabbim bu gün ömrümün zorlu bir dönemeci

Hak söz değilse sustur dilimdeki demeci!

MAJ