Ayrılık

Bundan 3 gün önce ayrıldık. Her şey o kadar boş ki anlatamam. Sanki içime bir şey oturmuş ne gidiyor ne de kalıyor çok zor. Nefes almakta bazen zorlanıyorum. İçin acıyla doluyken mutlu görünmek insanın o kadar zoruna gidiyor ki. Kimse seni anlamıyor. Ya da kimse anlamak istemiyor. Nereye baksam onu görüyorum. Her an yanımdaymış gibi hissediyorum. Ama yok işte yok olmayacakta. Bazen düşünüyorum şu an başkasıyla çıksa ne yaparım? Nasıl davranırım? Diye. Bu soruları düşünmek bile istemiyorum. İnanır mısınız şu an onun kokusunu bile özledim. Bedenim burada ama inanın ruhum onun yanında hep onla beraber olacak. Koca 2 sene geçti. Kolay mı?

10.01.2008 de tanıştık. Her şey o kadar güzel geçiyordu ki evlilik planları bile kuruyorduk. Ta ki 2009 Eylülde İzmit' e gidene kadar. Çok değişti orda hiç ilgi yoktu. Arama sorma yoktu. Bazen sevgisinden bile kuşku duyuyordum. Ama her kızın aklına bu gelir. Günlerce oturup ağladım düşündüm düşündüm. Benden kaynaklanan bir şey bulamadım ve bunu ona söylemeye karar verdim. 19.01.2010 da söyledim. O sabah içimde bir acı vardı. Çünkü onunla konuşacaktım. O kadar süre sonra bu ona nasıl söylerim diye düşündüm. Bir ara vazgeçtim ama artık üzülmek istemiyordum. Yavaş yavaş yanına gittim. Ona o kadar çok sarılmak kokusunu içime çekmek isterdim. Ama yapamadım. Konuya nasıl başlıyacağımı bilemedim. Sanki ağzım kilitlenmiş. Konuşmayı unutmuşum gibiydim. Oturup sadece onu izlemek istiyordum. Düşündüğüm gibi olmadı konuşurken konu açıldı. Ben söylemeye başladım. O anda zaten gözyaşlarımı tutamıyordum. Kendimi sıkmama rağmen engel olamıyordum. Yüzüğü çıkarıp verdim. O kabul etmedi. Her şey bitsin ama bu yüzük sende kalsın dedi. Bende hıçkırarak: Ben o yüzüğü ne hayallerle takmıştım o hayallerin hiç biri olmadı dedim ve onun cebine koydum. O da o zaman son kez sarılayım dedi. Bende tamam dedim. O sarılırken ben de sarılmak istedim ama yapamadım. Onun yaptıkları aklıma geldi. Ama şu an keşke sarılsaydım diyorum. Artık çok geç biliyorum. Kim bilir şu an nasıl ne yapıyor? Onun yanında olmayı o kadar istiyorum ki. Aramasını bekledim 3 gündür. Hiç arayıp sormadı. İşte benim ayrılık hikâyem böyle. Allah düşmanımın başına bile vermesin ayrılığı.

Hani derler ya aşk imkânsızı yaşamaktır diye. İşte şu an ben de onu yaşıyorum. O gelse de gelmese de onu hep seveceğim. İçimde hep sevdiğim olarak kalacak. Bir gün evlensem bile aklımda hep o olacak. Çünkü o benim için çok farklı ve çok önemli. İnşallah hayatında çok mutlu olur. Onu kendisinden daha çok seven birisini bulur ve mutlu bir yuvası olur. Onu çok ama çok seviyorum.