Ben Şoförüm

Ben uzun yol kargo şoförüyüm bir çocuğum var,  evliyim.Zamanımın çoğu yollarda geçer. Ayda bir ya da on beş günde bir evime anca uğrarım.Eşim ile çok iyi anlaşırız ve eşim bana çok bağlıdır.

   Eşimin bir arkadaşı vardı ve hemen her geldiğimde bizde olurdu.Ben gelince eşim gitmesini ister ancak o kolay kolay gidi vermezdi.Hatta kocasını da alıp getirir beraber geç  saatlere kadar oturur sohbet ederdik.Bu komşuluk ve dostluğumuz o kadar ilerlemişti ki, aileden biri olmuşlardı adeta.Her sırlarımız birbirimizce bilinirdi.

 Sohbetlerde eşimin arkadaşı benim ile  sohbet etmeye çalışır ve  eşimin kıskanmasına sebep olurdu.Eşim bu durumu sevmese de başka yakın arkadaşlık kuracak biri olmadığı için katlanmaya çalışırdı.Yine bir gelişimde sohbet esnasında onların memleketine yük götüreceğimi öğrenmişti.Uzun zamandır ailesini görmediğini söyleyip kendisinin de gelebileceğini söyledi.Daha ben cevap vermeden kocası da onu götürüvermemin iyi olacağını söyledi.Eşim bana ,ben  eşime bakıp şaşkınlığımızı belirttik.Tabi ben şaşkın ama bir o kadarda isteksiz olabileceğini belirttim. Eşim sinirden kıpkırmızı olmuştu. Fakat kadının kocası hiç istifini bozmadan çok iyi  olacağını söylüyordu    Ben de yarın gece on iki gibi yola çıkacağımı ,şayet  gidecek olursa o zamana hazırlanmasını söyledim.Yolculuğun gayet  yorucu ve sıkıcı olabileceğini de tekrarlayıp  bir kaç anımı anlattım.Ertesi gün akşam on bir gibi geldiler ellerinde küçük bir eşya valizi ve çıtı pıtı giyinmiş şekilde hazırlanmış.Hani derler ya''etekleri zil çalıyor''. Kelimenin tam anlamıyla öyleydi sanki.Eşim birer kahve getirdi içtik ve arabaya doğru yöneldik.Kocası bizi arabaya bindirdi ve biz hareket ettik.Yolda ilerlerken bir müddet ikimizde sessiz ve arada bir birbirimize bakarak sanki bir gariplikler yaşayacakmışız gibi tekrar yola  bakıyorduk. Epey yol  aldıktan sonra bana bu mesleğin çok zor olmalı diye söze başladı. Eşim ile olan özel hayatım hakkında sorular soruyordu. Ben de muhabbetin varacağı yeri az çok tahmin ettiğimden kaçamak cevaplar veriyordum.Bana bakıp bakıp hem gülümsüyor hem de iç çekiyordu.Sanırım üç  saat falan yol gittik. Ben uykum gelmeye başladı dedim.O da o zaman biraz dinlenelim hem sen hem ben az uyuruz dedi. Zaten sıkıldık ikimiz de dedi ve benim yüzüme bakıp onaylamamı bekledi.Ben güldüm ve tamam anlamında başımı salladım.Az ileride yol kenarında bir dinlenme yeri var orada konaklarız dedim.Parka aracı çektim ve arabayı stop ettim.Yalnız bir sorun var dedim ;arabada yatak tek sen koltukta uyursun dedim.Ses etmedi ama onaylar gibi de durmadı yüz ifadesinde. Ben yattım üç beş dakika sessizce durduk ikimiz de.Sonra o sessizliği bozdu ve rahat edemediğini o nedenle ayak ucuma gelmek istediğini belirtti.Tabi ben niyetini anlamıştım ama bilmezlikten gelip rahat edecekse gelebileceğini söyledim.

  Birden koltuktan kalkıp poposunu ayağımın üzerine koyuverdi.Ben az geri çekip yerleşmesine müsaade ettim.Ayaklarım üşüdü senin örtünün altına koysam olur mu dedi ve  gülümsedi..Ben de neden olmasın dedim bir müddet sakince durduk.sonra benim ayaklarımdan tutup bacak arasına aldı ve kaç gün sıcak yer gördü ki bunlar az ısıtayım dedi ve kahkaha attı.Tabi ki ben her ne kadar olacakları tahmin etsem de hiç bilmezlikten gelip sakın yanlış anlama ama benim ayaklar gaz fren pedallarına basmaya alışkın olduğu için onu ürkütebileceğini söyledim. O da en samimi arkadaşımın kocasısın seni rahat ettirmek benim görevim  çekinme dedi. İyice elleriyle ayaklarımı kavrayıp kendine doğru çekti.

  Anladım ki kadın bana tamamen göz koymuştu.Ben ne kadar itiraz etsem de olanlar olacaktı. birden varacağımız yere daha çok olduğunu onun için bu ısınma işine ileri ki saatlerde yorulunca bakalım diyerek aracın direksiyonuna geçtim.Sabah beş civarı bir restoran önünde durduk.Beraber birer çorba yedik ve çayımızı da içip yola koyulduk sabahın ilk ışıkları ile memleketine giriş yaptık.Hele kahvaltıdan sonra ağzımızı bıçak açmadı desem yeridir.

  Onu ailesinin evine bırakıp yükümü boşaltmaya gittim.Yeniden öğle sonra tekrar yük yükleyip evin yolunu tuttum.Eve geldiğimde olanları eşime anlattım. Her ne kadar bana güvense de oradan taşınmaya karar alıp iki gün sonra o beldeden taşındık.Anladım ki sık muhabbet çıkarsız olmuyormuş ve sonu mutlaka ayrılık getiriyormuş. Hep atalarımız boşuna bir şeyi kural haline getirip söz söylememişler.'' sık muhabbet tez ayrılık getirir''Anadolu'muzun tecrübeli ataları mekanları cennet olasıcalar güzel yurdumun güzel insanları....