Beyaz Yüzlü Adam ve Tomiko-San
Ayumi: 'Seni nenemle tanıştırmak istiyorum. Yaşlı ve gözleri görmüyor. Ama tarih gibi bir kadın... Onu sen de seveceksin...' dedi. 'Neden olmasın' dedi Safa. Güzel bir bahar günüydü. Gökyüzü masmaviydi. Güneş yumuşak ve ılıktı. Tomiko-San tekerlekli sandalyesi ile bembeyaz açmış bir kiraz ağacının altındaydı. Etrafında rengarenk açmış çiçekler vardı. Ayumi, nenesi görmese de eğilerek onu selamlarken 'Neneciğim ben geldim' derken Tomiko-San 'Hoşgeldin kızım, peki yanındaki kim?' diye sordu. 'Hani şu sana bahsettiğim ?Türk arkadaşım' vardı ya, sana onu getirdim,' dedi. Yaşlı kadın sanki, tekerlekli sandalyesinde hafiften toparlanır gibi oldu. Ardından 'Hoşgeldiniz yavrum,'dedi.
Safa 'Hoşbulduk' derken, yaşlı kadının ?Türk' kelimesi ardından toparlanır gibi yaptığı harekete takılıp kalmıştı. Bir anlam vermeye çalışmış, Türk kelimesinin kadın üzerindeki etkisinin ne olabileceğini düşündü. Tomiko-San yaşlı bir çınar ağacı gibiydi. Uzun yılların etkilerini yaşlılığı ve ciltinde görmek mümkündü. Kadının yanıbaşındaki sandalyelere oturdular. Bu arada Ayumi 'siz sohbet ederken, ben de içecek bir şeyler getireyim,' diyerek eve geçti.
Yaşlı kadın Safa'ya şahsıyla ve Türkiye'yle alakalı sorular sordu. Genç adamdan mantıklı ve makul cevaplar aldı. Konuşmaları sürüp gitmekteyken, elindekileri masaya bırakan Ayumi, araya girdi. 'Bakıyorum, sohbeti ilerletmişsiniz,' dedi. Üzeri desenli çini poselen fincanlarla çay ikram ederken kensdisi de, yanlarına oturdu.
Tomiko-San: 'Çocuklar benim bir ayağım çukurda. Bir hatıram var. Benimle beraber unutulup gitmesini istiyorum. Bu hatıramı sizlere anlatmak istiyorum,' dedi ve devam etti. 'Tokyo'da ?Sicoga Kako Kızlar Maktebi' adıyla bilinen, Milli Kızlar Mektebine gidiyordum. Tam gününü hatırlamıyorum ama 1909 yılının Nisan ayının son günlerine doğru olmalıydı. Mektebimiz pek sade, ahşap bir binaydı. Miyato-San adında çok babacan ve iyi bir müdürmüz vardı. Bu mektebin diğer mekteplerden bir farkı vardı. Özellikle ?Milli Terbiye Eğitimi' verilmesi gibi bir gaysesiyle birçok okuldan daha farklı bir okuldu.'
'Bir gün yaşlı, bembeyaz sakallı ?Abdurreşid İbrahim'* adında bir Türk mektebimize geldi. Mektep müdürümüz Miyato-San bu muhterem zata okulu gezdirdi. Salonda tüm kızlar olarak toplandık. Rus topraklarından gelmiş bir Türktü. Bize İslam Dininin adaplarından bahsetti. İlk defa duyduğumuz şeylerdi. Tüm kızlar can kulağıyla, o beyaz yüzlü adamı dinledik.' 'Mektep müdürümüz Miyato-San'la başbaşa görüşürlerken, ben de onlara çay ikram ediyordum. Onların birçok konuşmalarına kulak misafiri oldum. Mektep müdürümüzün bu yaşlı adama anlatıklarından aklım da çok az şeyler kaldı.'
'Miyato-San: Bizde ki ahlaki terbiye ve eğitimin esası Cengiz Han'ın talimatıdır. Cengiz Han Çin'e geldiğinde, Japonya'dan da birçok hususi memur oraya gitmiş, hoşgeldin merasiminden sonra terbiyeye ve ahlaka dair onun sözlerini ?talimat' telakki etmişler. Cengiz Hanın 'Memleket silahla fetholur, iktisatla muhafaza olunur' demiş, bizim Japonlar da bunu anayasa kabul etmişlerdir. Maksat Batının israflarına kapılmamaktır. Biz de eskiden beri ?Milli Terbiyeye' ?Cengiz Terbiyesi' demek şayi olmuştur. O beyazyüzlü adam okulumuzdan ayrılırken bahçede sağlı sollu iki sıra olduk ve sokak kapısına kadar adamın üzerine çiçekler attılar.'
Safa'nın milli duyguları yeniden kabarmıştı. Kadının anlattıklarından etkilenmiş gözyaşlarını tutamamıştı. Kalktı yaşlı kadının elini öperken, başını kaldırıp bakarken Tomiko-San'ın da yanaklarından bir iki damlanın akmakta olduğunu gördü. ...
Km-070409
Not: * Adurreşid İbrahim (1857-1944 )Rusya'nın sibirya Bölgesindeki Tobolsk-Tara'da Özbek asıllı bir aileden doğmuş ve Asya-Avrupa ve birçok Afrika ülkesi gezmiş bir Türk seyyahıdır. Hayat ve hatıratını Alem-i İslam ve Japonya'da İslamiyet'in Yayılması adlı 2 cilt eserde yazmıştır.