Bir Gün Yapacaktık Ama Başka Şekilde
Evet, o gitar çalan arkadaşımla uzun zaman beraber çaldık ortamlarda. Ortamlarda derken parasız pulsuz ortamlarda zevkine çalardık, beş kuruş cebimize koymadan. Millette bayıla bayıla dinlerdi. Alkışları alır bağrımıza basardık. Beraber çaldığımız, epeyce, yerli olsun yabancı olsun parçalar vardı. Bir gün yapacaktık bu işi ve o gün bu gündü işte, konuyu açmalıydım arkadaşıma...
Zaman zaman metro da gitar çalan çocuklara rastlardım. Arada cebimde para olursa üç beşte torbalarına da atardım, nihayetinde hepsi de öğrenciydi ve paraya herkesten çok ihtiyaçları vardı. Çektim kenara İsmeti ''Gel dedim seninle hayrına bir iş, değişik bir etkinlik yapalım.'' Şaşırdı birdenbire ''Nasıl bir etkinlik birader?'' diye sordu hemen. Açıkladım ''Metro da seyahat ederken sen gitar ben mızıka ile bir iki parça çalacağız. Sonrada gitar torbasının içine paraları toplayacağız.'' biraz şaşırmıştı ''Eeeeee! Sonra?'' devam ettim ''Sonrası topladığımız bütün parayı metroda ki öğrencilere dağıtacağız.''
Baştan biraz anlamadı İsmet sonra kafaya dank etti. Bana ''Yani bir nevi sosyal yardım gibi düşünmen lazım diyorsun bu iş?'' evet anlamıştı anlatmak istediğimi... Herkes kendi için para toplarken metro da zaman zaman, biz topladığımız paraları o anda metro da ne kadar gördüğümüz genç öğrenci varsa onlara dağıtacaktık. Arkadaşımda, bende, çokta paraya ihtiyacı olan insanlar değildik haliyle...
Bir kaç gün sonra...
Evet o gün, o müthiş gün gelmiş çatmıştı işte... Bir duraktan arkadaşım İsmet ile metroya bindik.... Onda gitar bende çantanın içinde mızıkam. Metro hareket eder etmez İsmet gitarını çıkarttı bende benim emektarı el çantamdan çıkarttım. İzinde isteyerek başladık çalmaya parçaları. Önce bir ''Gül Ağacı Değilem Her Gelene Eğilem'' ile başladık, sonrasında sevenler için ''Hatırla Sevgilim'' geldi, peşine de bir ''Magosa Limanı'' ile insanları da fazla sıkmadan noktalayalım dedik... Biraz ilerledik başka bir bölüme geçtik, orada da kendi seçtiğimiz iki üç parçayı icra ettik... Ufak tefek alkışlar bravo sesleri ile bitirdik konserimizi...
Konser sonrası İsmet gitarının torbasını da insanlara uzatarak ''Bu topladığımız paraların kesinlikle cebimize girmeyeceğini ve şu anda metroda seyahat eden genç öğrenci kardeşlerimize dağıtılacağını.'' Söyleyince, bir anda müthiş bir alkış koptu bulunduğumuz bölümde... Öyle ya belki de hiç kimse şimdiye kadar böyle bir şey yapmamıştı metrolarda ya da yaptıysa bile bize denk gelmemişti...
Millette duyarlı davranarak arkadaşımın gitar kılıfını üçer beşer doldurdu. Kısa bir zamanda gitar kılıfında yedi yüz yirmi lira kadar para toplandı... Anlık gelişti olaylar, hemen o parayı sekize böldük ve doksanar lira orada ki öğrenci kardeşlerimizin ellerine saydık... Güle güle harcamıştır inşallah öğrenci kardeşlerimiz...