Hatıralarım ( 1. Bölüm )
Yağmur yağıyor. Aklıma hatıralarımdan birkaçı geldi. O zaman duyduğum duyguları uzun zamandır yaşamadığım için yazarken o anları hissetmiyor olabilirsiniz. Ama yine de ben o anlarımı yazma gerekği duyuyorum. Başıboş birisiydim. Avarece geziyordum. Kısacası günümü gün ediyordum. Nerede bir eğlence olsa oraya su gibi hemen sızardım. Okuldan mezun olduğumuz gün sonrası. Bir balo veriliyordu. O zamana kadar nasıl farketmediğimi bilmiyorum. Bütün dört yıl gözlerimin önüneyken şimdi ilk defa bakıyordum sanki. Gözlerindeki o yeşilliği yüreğimin derinliklerine akıyordu. Afallamıştım. Heykel gibi ona bakmaya devam ediyordum. Okulun popüler şımarıklarındanım. Zenginim ve etrafımda birçok yalancı arkadaşlarım var. Tabi o zaman bu farkı o kadar farketmiyordum. Sadece dedim ya günümü gün ediyordu. Ama şimdi yaşadıklarım tamamen farklı gözüküyor gözlerime. Bir eğlence değil. Yüreğimde ilk defa vuku buluyor böyle hisler. Utangaçlık sardı birden anlam veremiyordum. Aradan beş dakika geçtiğinin bile farkında değildim. Arkadaşlarımdan Selim bana bakıp bozuntuya vermeden gülüyordu. Ama şimdi bu hiç de umrumda değildi. Terketmek istemeyeceğim bir duyguya kapıldım. Kendimi ilk defa paradan sonra böylesine bağımlı hissedebileceğim bir duyguya kaptırmıştım. Yüzünün pürüssüzlüğü, vücudunun eşsizliği, narinlik kazandıran bir teni vardı. Bunları daha önce hiç görmemiştim. Aslında o zamana kadar gözlerim eğlenceden başka hiçbir şey görmüyordu. Herkesin bir eşi vardı. Benim de var ama Şimdi Gülay'ı gördüğümde bir daha ona bakabilir miyim bilmiyorum. Aslında bir daha bakmam eğlendiğim kızlarda birisi. Şu ana kadar hep dalga geçtiğim duygunun esiriydim ama farkında değildim.
Müzik çaldı herkes dans etmeye başladı. Slow tarzı bir müziği şu ana kadar hep sıkıcı bulmuştum ama şimdi ruhumun derinliklerine işliyordu. Yüreğimdeki aşkı daha çok ateşlendiriyordu ve bende kendimi teslim ediyordum. Büyük bir cesaretle yüzümü kızarttım ve teklif ettim. Herkes çok şaşırdı. Böyle zengin biri ona göre fakir birisiyle nasıl olabilir. Arkadaşları gıpta ile bakıyorlardı. Kabul etti. Onunla dans ederken yüreğimin ateşini ellerimden, gözlerimden beliriyordu. Onu bırakmayacak gibi sıkı kavrıyordum. O ise gözbebeğimin içine bakıyor kendini daha bağımlı bir hale getiriyordu. Herkes ise bize bakıyordu. Ama benim gözlerim Gülay'dan başkasını görmüyordu. Sadece onu hissediyordum ve sadece hayatımda o vardı.
Balo bitmişti. Herkeste bir sessizlik vardı. Gülay arkadaşlarının yanına gitmişti. Onu bırakabileceğimi söylemiştim. Onunla en az yarım saatim daha olacaktı. Bu bana bir ömür gibi gelirdi. Arkadaşlarımı birşey söylemeden arabama geçtim ve Gülay'ı beklemeye başladım. On dakika sonra kapıdan çıkmıştı. Bir beyfendi gibi arabanın kapısını açtım ve elinden tutmuştum. Hiç böyle birşeyler yapacağımı sanmazdım. Herkes beni bilirdi. İstediğimi elde edebilen birisiyim ama Gülay'a karşı hissettiklerim beni tam bir aciz biri yapıyordu. Ona hissettiklerim saf duygularımdı. Bencillik olmadan, çıkarım olmadan.
Evine kadar gelmiştik. Hiçbir şey söyleyemedim. Sadece ona baktım. Ama neredeyse bir trafik kazası yapıyordum. Buna sadece başını öne eğerek hafif gülmekle yetindi. Arabanın kapısını açtım ve ona bakmaya devam ettim. Nasıl olduğunu anlamadan dudaklarım onun dudaklarına kenetlendi. Birisini öperken böylesine hiç şehvet duymamıştım. Böylesine kendimden geçmemiştim.
Şimdilik bunu burada keselim. İkinci bölümü sonra yazacağım