Hayatımın Kötü Tarafı

bir adam vardı. kendi dünyasında yaşayan kimseyi üzmek istemeyen.ama hayat ona yeni şeyler öğretiyordu.sevgisizliklerin içinde sevgi olduğunu,düşmanlıklar içinde pişmanlık olduğunu ve her şeyi ve bir gün çok sevdi o kadar çok sevdi ki kendi benliğnden ayrıldı düşünemez oldu hayatı anlamını hep sevdiğne yükledi ve bir gün o büyük sevgi bir sözle yıktı o adamı ayrılalım oysa evlenmişlerdi düğünleri olmamıştı sadece bir süre konuştular kavga ettiler sorunlar dahada büyüdü o sessiz kişi ne dediğni bilemez oldu sevgisi ise hep onu aşağıladı o adam önce düşünemedi çok kızdı yüreğine söz dinletemedi arkadaşlarıyla konuştu hepsi bir şeyler dedi sen haklısın bırak onu dedi başkası basit meseleler dedi ve ayrılık başladı küsmüştü o adam her şeye herkese anasına babasına hayata dair tüm hayalleri artık anlamsızlaşmıştı neye karar vereceğini şaşırmıştı artık bitti diyordu ama bitmesini istemiyordu gitmek istiyordu başka şehirlere başka yerlere ama gitmek onu kurtaracakmıydı yine götürecekti yüreğinde onu hep o gelecekti aklına hep ınun gözlerini yüzünü düşünecekti karar verdi gidecekti bulunduğu yer ona hep onu hatırlatıyordu onun sandeltesi onun bastığı taş onun ayakkabısı her şey mutlu olmak bu kladar zormuydu sonra düşündü yorumlar yaptı yaaşadığımız dünyaya dair herkes kendi derdinde herkes bir şeyler konuşuyor ama hiç bir şey yapmıyor herkes eniyisini istiyor ama çabalamıyor herkes çok çabuk pes ediyor o adam artık dünyayı anlamıştı sen ixster mutlu ol ister olma dünya dönüyor çareler ve çaresizlikler içinde artık yolun yarısında olan adam kendi içine kapandı yüreğini kapattı her şeye sadece yaşamak için yaşayacaktı günler günleri kovalıoyrdu sevdiği insanı ayrıldığından berli görmemişti alışıyordu ama mutsuz bir şekilde