İşçi'nin Bir Günü

Sabah saat altı buçuk, sesi az duyulan evdeki tek çalar saat çalmaya başladı.'Yine bir gün başlıyor'dedi.Kalktı,elini yüzünü yıkadı,hemen giyindi ve 2,5 kilometre uzaktaki işçi otobüsünün durağına gitmek üzere yola koyuldu.Bu meslek hayali değildi.Fakat bu mesleğe onu iten ailesinin abi ölümü olmuştu.Trafik kazasında on yedi yaşındaki kız kardeşini ,annesini ve babasını kaybetmişti.Okulu üniversitede bırakmış Bu işte girmişti.Kendisiyle işe başlıyanların çoğu işten çıkarılmıştı.Fakat kendisi nerdeyse hiç tatil yapmadığı için işte kalmıştı.Zaten tatilin bir anlamı yoktu. Ailesi,annesi,babası,kardeşi,arkadaşı,dostu yoktu.Tatilinde bir anlamı yoktu onun için.İki yüz elli Tl kira verdiği eski evinde durmak ve ikinci el televizyonun karşısında vakit geçirmekten başka birşey yapamazdı. Başı önde düşünceli düşünceli yürürken durağa geldiğini fark etti.Otobüsü beklemeye başladı fakat orada kimse yoktu çünkü mesayidekilerin çoğunun evi yakındı .On beş dakika geçmeden diğerleri gelmeye başladı.Onların arasında hiç arkadaşı yoktu zaten hiç arkadaşı yoktu.Otobüs geldi ve kapılara bir akım başladı sebebi otobüste ayakta kalmamaktı.Otobüste yer bulamadığından ayakta durdu zaten oturmak gibi bir amacı yoktu.Otobüs hareket ederken cama sıkıştırılmış yazı dikkatini çekti 'İşçi bekler şoför beklemez'Bu yazıyı çoğu okumamıştı bir kısmıda okuma yazma bilmediğinden okuyamamıştı.Fakat bu yazı onun dikkatini çekmişti.Ve otobüs bir buçuk saatlik yola hakeret etti...

Fabrikaya geldiğinde otobüsten yavaşça indi.İnişte hiç sorun olmamıştı.Çünkü bir sıra kapma olayı yoktu.Yavaş yavaş içeri girdiler yerlerine geçtiler.Gece mesayisi bitmişti.Üç dakikalık aralıktan sonra makineler çalışmaya başladı ve vardiya başladı.İki saat aralıksız çalışmadan sonra makinalar durdu.Sebebini anlamadılar.Dışardan gelen sesler duyulmaya başladı...

İşçiler ne olduğunu sonradan anladılar.Dışarıda eylem vardı.İşten çıkarılanlar eylem yapıyordu.İçerideki işçiler merdivenlerden yukarı çıkıp küçük kullanılmayan havalandırmak için yapılan pencerelerden bakmaya başladılar.Dışarı baktığında bir hafta önce işe alınıp annesi hasta olduğunda izin aldığı için işten çıkarılan bir gençte vardı.Onun haline üzüldü.Birden bir ses'Bir dakika içinde herkes işinin başına geçmesse işten çıkarılacaktır' dedi.Bu fabrika müdürüydü.Birden bir gümbürtü koptu ve herkes aşağı indi...

Makinaların sesi tekrar duyulmaya başladı ve tam üç saat susmadı.Üçüncü saatin sonunda bir duyuru yapıldı.'On beş dakikalık yemek molası'dendi.Evden getirdiği dometes ekmeği yemeye başladı.Ekmek dünden kalmış bayat ekmekti ama onun için bir önemi yoktu.Ve on beş dakika sonra'Herkes işinin başına!'

Saat gece on bir buçuk oldu gece vardiyası işçileri geldi ve diğer işçiler otobüslere koştu.Yola tekrar çıktılar.Asıl önemli olan giderken oturmaktı.Çünkü oldukça yorgun oluyorlar,yolda uyuma imkanı buluyorlardı.İşçiler son gücünü otobüste yer kapmaya harcadılar.Gene ayakta kalmıştı.

Otobüs gıcırtılı bir frenle durdu.Herkes indi.Gene yürümeye başladı.Eve geldi ve giyindi.Gene dometes ekmek yemeye başladı.Birde bulduğu bir dilim peyniri de yedi.Bu onun için büyük bir değişiklikti.Ardından hemen yatmaya gitti.Yorgunluktan hemen uyumuştu.

Sabah saat altı buçuk, sesi az duyulan evdeki tek çalar saat çalmaya başladı.'Yine bir gün başlıyor' dedi...