Ne Düşünürsek O Oluruz 2

Evden çıkarken;
Serapçığımın Como gölü kenarında ki
O şirin butik oteli geliyor aklıma birden.
Ve o esnada kulaklığımdan kulağıma Evgeny Grinko’nun Vals eseri süzülüyordu.

İstemsizce kolumda ki saate baktığımı fark ettim, saat dokuz on beş.

Nerede kaldı acaba? Gecikti bu sabah.
Bir aksilik olmamıştır umarım derken, sokağımın diğer ucunda belirdi Emre bey.

Bugün ki program nedir Emre bey?

Emre bey: Banu hanım ile saat on da bir toplantınız var.

Ben: Yetişiriz değil mi? Malum dakik biridir kendisi

Emre bey: Şu an bir trafik yoğunluğu yok, yirmi dakikaya kadar varırız sardunya kafeye.

Ben: Güzel. Banu hanımı bekletmek hoş olmazdı doğrusu.

Efendim annecim. Tamam öğlen gibi, Emre bey ile gönderirim sana.

Bir ara, dikiz aynası ile göz göze geldik!
Yok canım daha neler, konuşmuyoruz tabii ki aynadan yansıyan ben ile
Ayrıca burası ne yeri ne de zamanı, hem Emre beyin hakkımda olumsuz düşünmesini de istemem
O kadar da değil yani...

Keyifli bir toplantı oldu doğrusu.
Banu hanımın bakış açısını seviyorum
Bir hayli renkli, eğlenceli, yeni fikirlere açık birisi.

Tıpkı ben.
Çok enteresan değil mi?
Kendi kendinle konuştuğunu sandığın bir başkası daha.
İnsanlarda bir ayna gibidir aslında! Bakabilmeyi görebilmeyi bilmek esastır, ondan seken kendine ulaşma adına...

Emre bey;
Rica edersem evime uğrayıp
Pelin’in hazırladıklarını, anneme götürebilir misiniz lütfen.
Daha sonrada izin yapın, ben buradan taksi ile geçerim havalimanına.

Gökyüzünde;
Bulutlardan aşağıya bakarken
Okyanusun o uçsuz bucaksız derinliklerine,
Dalıp çıktığımı fark ettim en çıplak, soyut, nesnel halimle!

Bu arada biliyor musun;
Charles Augustus Jr. Hani "Yalnız kartal" adıyla da bilinen Amerikalı pilot var ya
İşte o. Bin dokuz yüz yirmi yedi yılında, Atlas okyanusunu ilk defa tek başına uçakla geçerek
Amelia Mary Earhart’a Bin dokuz yüz yirmi sekiz de, Atlas okyanusunu uçakla geçen "ilk kadın yolcu" unvanını da vermiş oldu kendisi.

Daha sonra sen, bin dokuz yüz seksen de
Ardından komşun Halit bey, çocukları ile beraber bin dokuz yüz doksan dört de
Ve en nihayetin de ben de iki bin on, iki bin on beş, iki bin on yedi derken bugün, gökyüzünden yer yüzüne bakıyorum onlar gibi...

Evet, daha yeni indim Zümra’m.
Olur mu hiç öyle ne oteli yahu, elbette ki siz de kalacağım canımsın.
Bu arada annen, birinci yaş günün de ona aldığım Leylayı gönderdi sana, hani senin de çocukluğunda oynadığın
Kuyruğu kesik sarı pelüş maymun vardı ya, o işte.

Evet evet bana da söyledi haberim var.
Annen baban ve abin, haftaya annemi de alıp, sana gelecekler.

Haydi Özlem ile Semih ve Ata, uçak yolculuğunu kaldırır da, annem nasıl yapacak bak onu bilmiyorum işte.

Tamam tatlım, gelince devam ederiz muhabbete. Çok özledim bu arada üçünüzü...

12.07.2021
Adnan Bilgiç