Ruhumun Mutlu Perisi Nerede

Köyümde erkenden kalkar, gözümde ki uykuyu ovuşturarak kovardım. Şimdiyse uyumak için ne çarelere baş vuruyorum. Köyümde hayli uzak yerden tezek getirip ocak yakardım. Çabucak alevlensin diye epeyce yellerdim ocağı. Alevler parladı mı sevincime diyecek yoktu. Ocağın üzerine bir hisli kazanda yarma çorbası pişirirdim. Yer sofrasında üfleye püfleye kaşıklardık ne tatlı olurdu...

Şimdiyse ocağın düğmesini büküp yaktığımın farkında bile değilim. Pırıl pırıl çaydanlıklar da çay demlenir, masada en az üç çeşit peynir daha tatlısı zeytini yumurtasına kadar diziyorum, yinede aranıyorum ne koyalım. İsteksizce tadına bile varmadan yine topla o artıkları soğuk dolaba yerleştir...

Köyümde çok zinde alelacele ev işlerimi bitirir ahıra gider, inekleri sağardım. Tavan aralarından başıma kuş yavruları düşerdi. O kuşun yavrusunu alır sever yuvasına koyardım. O ağır işlerin nasıl bittiğini bile bilmezdim. Şimdiyse halı döşemeli dairenin tozunu alıp süpürmesi zor gelir.

Köyümde ineği koyunu alelacele sağıp, sütün ayırmak için makineye çekerdim. İnekleri ahıra katmak için koştura koştura götürüyordum. Geri dönünce bir taşın üzerine oturarak çok mutlu bir şekilde dinleniyordum...

Şimdiyse arabayla markete pazara gidip kumanya almak, beni çok yoruyor. Alış veriş hesabı asabımı bozuyor dinlenemiyorum. Köyümde gezi eğlence yerimiz yaylalarda, kayaların arasından akan bulakların başıydı. Ara sıra köyden en az on beş yirmi kız gelin davul zurna eşliğinde gezmeye gelirlerdi bende aralarına karışır düz gider dere çıkardık...

Kayalarda ki bulaklara varırdık türküler maniler söylerdik. Elimizi yüzümüzü o soğuk sularda yıkar biri birimize su çilerdik. Çalı çırpıyla ocak yakar çay demler götürdüklerimiz kete çöreği yerdik. Şen şakrak kuşlar kadar hafif dünyanın yükü üzerimizden kalkmış kadar sevinçle neşeyle davul zurna eşliğinde geri dönerdik...

Şimdiyse ne kadar güzel yerlere gitsem de köyde ki taşın toprağın o zor şartların arasında ki sevinci yaşayamıyorum ruhumun mutlu perisi nereye gitti...

BESDİ CE