Satı

minicikti elleri. minik minicik tırnaklarının içleri kirden simsiyah ve yüzü gözü hep toz içinde bir kız çocuğu... ellerini sıktığından mı, utanıp sıkıldığından mıdır bilinmez; avuç içleri terlemiş ve kirler elinin içindeki kıvrımlarda birikmiş. ama tüm bunlara aldırmadan elindeki ekmeği ısıra ısıra yiyor. bir yandan da hüngür hüngür ağlıyor. gözyaşları yüzünde pembe ve ince yollar açmış kendisine. burnuşu da akmış tatlı şeyin... sol koluna öylece siliveriyor yüzünü ve sonnra dudaklarını büküp etrafa anlamsız bir bakış atıyor. ve yine ısırıyor ekmeğinden ve yine ağlamaya başlıyor. karışık kahverengi saçları da dağılmış ama o kadar güzel ki dalgaları saçının, camdan sızan güneş o dalgaların arasından geçebilmek için can atıyor adeta... altında evdeki artık kumaşlardan uyduruluverilmiş bi basma donu var. siyah üzerine yeşil çiçekleri olan ve kimi yerlerinde kırmızı çiçekli bir başka kumaş eklemeli uzun bir don. oturup kalkmaktan arkasının ve bir de dizlerinin renkleri solmuş. üzerinde de annesinin babasına ördüğüsüveterden artan iple örülmüşyeşil bir kazak. soğuk merdivenler üzerine oturmuş minicik bu bedeni örterek koruma6ya çalışıyor kazakçık belki. ama bu miniğin yüreği oğumuş besbelli... neden ağlıyor diye düşünüyyorsunuz değil mi? miniğin annesi arka tarafta salça kaynatıyormuş. bu da elindeki ekmekle öylece bekliyor. tek derdi bazlamasının üzerine biraz salça alabilmek. ama annesi 3. kattaki necla hanımın azarlamasına kızmışolucak ki; o koca tahta kaşığı miniğin yüzüne sallaya sallaya :

• yok sana salça malça. git 10 numaraya 2 ekmek birde puding al da gel! demiş. bizimki de: -banane! ben gitmem ! diye diretince yemiş tokatı yüzüne.ee salça yerine tokadı yiyince de gelmiş oturmuş merdivenlere... hafızamdaki en eski yeri budur satı'nın. kapıcı satı'nın.kendisi yapmasa da kaç kişiye yapışır kalır baba mesleği?annesi şarkıcı diye zehra da mı şarkıcı, yada bankacı necla'nın kızı nihale kimse bankacı demiyor...ama kapıcı kızı satı'ya gözler hep o nidayla bakıyor... ve ekmeği bitiyor. satı bakkla gidip 2 ekemek bir pudiingi alıyor. -necla hanımların hesabına mahmut amca. iyi günler... sonradan duydum lise bitince vermişler satı' üçüncü isteyene. ilki de kapıcıymış vermemiş babası.benim kızım çekmes,in benim çektiklerimi demişç. ikincisiserbest meslek demiş babası da vermemiş. sonra bir işçiye vermişler bizim kızı. yurtdışında çalışırmış genç adam. '' bu seferki kısmet iyidir hanım demişbabası. bak beşinci kattakiş ilyas beylere . az mı çektiler gurbet ellerinde . ama noldu sonra bak geldi kazandığı parayınan kendi işini açtı. şimdi misler gibi oturup sefasını sürüyor. iyi olucak hanım, bizim kıza pek iyi olcak...'' hangi ülkede şimdi onu bile bilmiyorum. zaten şyu dedikodular hep eksik olur. insanmmerak ediyor nerdeir, ne yapar, mutlu mudur diye... mutludur inşallah satı. kapıcı değil ya artık nede olsa mutludutr babasına göre.belki şimdi kendi gibi birde güzel kızı vardır. ve belki tozlu değildir kızının eli yüzü. ve ekmeğine sürüyordur salçasını annesi. kızmıyordur kızına neclaya kızmak istediği gibi. oturtmuyordur bir başına soğuk apartman merdivenlerinde. ve de akıtmıyordur gözyaşını kuru ekmeğin üzerine... muludur satı mutlu. kapıcının satı. oyun arkadaşım satı...