Açlık Bulutu

Dar Aralığa çit örülen sokağın üstünden atlamak,göğü ikiye yarmakla eş...

Beklemenin durağında durmaksızın engebeli yola seninle atarken kendimi

Ya tutsaydı ellerimi deli kıyamet,saklanmış utancın gölgesi olacaktı gözlerime nakşedilen tablo.

iki adımda bir insan olmanın hesabını vermeye çalışırken biz,

Ya tutsaydı sesimi yabancı ölecekti mavi içimin derinliğine.

Sonucundan şaşmayan kendimliğin inanmışlığıydı aşk.

Demem o ki,

Güzel şey sevmek

Lakin,

Ruhumu ıslatan yağmurun ayakları kırdı beni

Ya fazlaca öptüm ısındı bulutlar

Ya da bulut şeklini verirken ağladı avuçlarımın içine tarih.

Öyle ki,

Ruha ruhsuz kıyafet giydirmemenin mutluluğu içindeyken ve yenik düşmüşken

Köşeden gülümseyecek bakışlarıma

Dahası kenetlenecek günün ellerimde yağmursuz kuşları..

Dilimi susan sonbahar

Neydi içinin karışıklığı içimi yakacak kadar

Anlıyorum sanırım yalnızlığın öksürüğünde kazanılmaya meyilli davaları

Sevda harmanlı türküler

Ve gece gözlü harfler soluğumuzu yalarken

Git git bitmeyen yolları düz bir yola varmak adına artık anlıyorum.

Biliyor musun

Dizleri kırılırken takatin hiç böyle güzel ağlamadım

Sakın söylemeyin öldüğümü,ölüm bile kıskanır kendini kalbimden.

Uzanırken ellerim göğe

Sarı yağmura asılmadan uçurtmalar

Çekin şu üşüyen yanlarımı

.....