Ağlayan Gece

Geçerken uğramıştım ben de zaten; hayatının bana kapalı olan kapısında bayram şekerini toplamak için kapına dayanan bir çocuk gibiydim. Kapıyı açmadın ve ben de zaten bir başka kapıda şeker toplamadım bir daha...

Hatırının misafir yolculuğunda carpe diem sabahları fısıltı güneşi oluyor da; ben sana sığamıyorum tek bir salisende bile ve geçtikçe zaman, daha çok anıyorum seni...

Çevrimiçi oldun bir başkasına; operatör bolluklarında gözyaşlarım telefonları ıslatıp bataryalarında günah şarjı olan kıskançlıklar oldu senin terbiyeli habersizliğine karşılık.

Başkasına aşkım dediğin tuzaklarda kalbimin hastalık devasızlığına duvar boşluklarını satın aldım ve evet, seni özledim. Bunca ayda neler olmuştur şimdi hayatında; kime kırpmışsındır kalp gözünü aşkla.

Bilmek istemiyorum. Bilmem. Yâr; misafir yastıklarım yorganın soğuk yanına kıvrılırım diye kalbimi sana münasip görmüşlerdi; sıcak sever ısıtırsın sanmışlar... bilemezlerdi, bilemediler...

İç çektim geceme; beni izleseydin nöbetimde bin dokuz yüz doksan dokuz kere seni serdiğimi görürdün kalbime; üşümesin diye...