Başkasının Mükemmel Sandığımız Hayatları Bizi Ne Kadar Etkiliyor / Etkilemeli

Başkalarının hayatlarına özendiğimiz anlar olur çoğu zaman. ?'Onun var, benim neden yok?'' gibi çeşitli üzüntüyle karışık sitemlerimiz.. Hani şu önüne geçemediğimiz, engel olamadığımız düşüncelerimiz..

?'Bir başkasının hayatına özenmek'' dediğimiz şey aslında, kendi hayatımızdan memnun olmama/olamama durumudur. Bir bakıma nankörlük de denilebilir. Sonuçta insanoğlu nankördür, bu bilinir. İstedikçe ister, hep fazlasında gözü vardır. Bu durumun oluşma nedeni ise, insanın çevresinde kendinden daha kötü olanları görmek yerine, daha iyilerine bakıp imrenmesidir. ?'Onun var, benim neden yok?'' benim de hala yanıt bulamadığım soru cümlelerinden biridir açıkçası. Şöyle bir örnek verirsem konu daha iyi kavranabilir diye düşünüyorum ; Maddi durumu oldukça yerinde, istediğini alabilecek, eksiklerini fazlasıyla giderebilecek bir aile düşünelim. Bir anne, baba ve çocuk. Bu tablo üzerine gayet mutu olmalarıyla beraber, tablonun mükemmel göründüğünü söyleyebilmemiz mümkün. Bir de şunu ekleyelim ; Çocuk hasta, yalnız bu hastalık sıradan bir hastalık değil. Bir tedavisi yok. Aile, daha önce yurtdışında çareler aramış, profesör doktorlardan çözüm istemiş, ciddi meblağlarda para harcamış olsa da bu hastalığa bir çözüm bulunamamıştır.

Evet, peki şimdi ne oldu ? Vermiş bulunduğum örneğin en başında mükemmel gibi görünen o tablonun boyası mı aktı ? Ne zaman yanıtını bulamadığım o soru aklıma takılıp, vaktimi çalsa hep bu örneği hatırlatırım tatmin olamayan egoma. Hiçbir şey dışarıdan göründüğü kadar mükemmel olmayabilir. Düşüncelerimiz bizi yanıltmamalı, başkalarının mükemmel sandığımız hayatları da bizi etkilememeli.