Bileşim Ve Bileşimin Özelliği 7

Bu öneklerimiz, kavrama bağlamında örneklerdir. Bir boyutlu alan ipliksi kuantlardı. İleri geri çizgisel devinmeye izin verir. Zar yüzeyli kuantlar iki boyuttu. Hem bir boyutlu eylemleri içeriyordu. Hem bileşim yüzeyli gerilimle vardı. Hem de bileşimi veren yüzey ile sağa sola salınımlı devinmelerle olunabiliyordu.

Bir boyutlu alanı oluşan çizgisel fizik bir başlangıçla ileri doğruydu. İleri olanın geri olana göre bir farkı vardır. Bu fark nedenle ileri ile geri arasında bir farktan ötürü bir potansiyel oluşuyordu. Fark potansiyel de iplik kuanta, zar yüzeye yük bir yük etkisiydi. Fark potansiyel bir enerji dönüşümü olmakla her iki boyut üzerine basık biçimde yüzeyin kendisi gibi olukla yansıyordu.

Her sağa sola yapılan salınımlı hareketler, aynı başlangıç noktasında tersi bir salınımla vardı. Tersi bir soyut boşluk enerjisi durumla vardı. Burası geri olmaya bağlı gecikme açısından oluşan girişmelerin boşluk salınımını ortaya koyar. Böylece iki salınım arasında açı momentine bağlı bir fark potansiyel durum oluşur. Bir ve daha çok fark potansiyele sahip bir durumun enerji alan etkisi de, yük akışıydı.

Bir boyut içindeki ileri geri titreşimle sağa sola yapılan salınımlar, yine bir yük etkisiydi. Genleşişi olan alandı. Her alan en az bir boyutla ileri geri; iki boyutla da "ileri geri ve sağa sola" doğru salınımlar gerilimiydi.

Bileşim yüzeyleri, alan hareketini iki boyuta taşımıştı. İki boyut "sağa sola, ileri geri salınımlarıyla yüzey alanını oluştu. Süreç matematik bir değer olan noktasal durumdan hareketle, nokta sal titreşimlerin bileşimi, bir boyutlu ipliksi yapılarda sadece ileri geri hareketle bir boyuttu. Bir boyutlu fizik, bir boyutun yanına ve yan yana olan bileşimleriyle, bu bileşimin eni vardı.

Yan yana çizgilerle oluşan düzlem yüzeyin en, boy oluğuyla süreç iki boyuttu. Bileşimdeki kenarlar ayırttı. Düzlem yüzeyler üst üste istif gibi bir araya geldiğinde; İki boyutlu, üst üste yüzeyler fiziği olan bileşimler oluşur. Böylece üst üste binen düzlem yüzeyler ikinci boyuta üçüncü bir yükseklik ya da derinlik veren boyutun eklenmesidirler. Üçüncü boyut kendi içinde, kendisine hacimdi. Kübik veya prizmatik alan etkisiydi.

Nasıl ki iki boyutlu düzlem yüzeyin, bir boyutlu çizgi alana olan farkı; baskısı; basıncı, iki boyutn bir boyuta bir “en “ etkisi vardı .Düzlemde, bir boyuta doğru düzlemin "en ayırtı olmasının bir alan etkisi" vardı. İşte bunun gibi üçüncü boyutun da tabandak iki boyutlu düzleme hacim veya oylum boyut etkisi vardı.

Boyutlanan ileri sürecin geçmişteki sabit bir başlangıç olarak; sabit başlangıcın kendisi olukla yerinde kalan soyutluk vardı. Bu soyutluk içimizdeki çocukluk gibiydi. Çocukluğumuz geçmişte olan, şimdi ile geride kalan soyutluktu.

Soyut boşluk enerjisiydi. Boşluk enerjisinin böyle bir imaj özelliği vardır. Boşlukenerjisi imaj daha azı olası olmayan bir en az enerji durumla boşluktu. Boşluğun enerjisiydi.

Kırılan simetri, kendi gibi olurlu imajıyla ve kendi gibi kalamayan ileri akışıyla adeta sünen incelen bir açılmanın gerisinde kalan kesikli süreklilikti.İleri akış, geride başlangıç enerjisi olan imajıyla boşluk alanı bırakmıştı. Gerideki olan boşluğun enerjisi ile ileri süreçli bileşimleri çelişiyordu. Çelişme de potansiyel farktı. Potansiyel fark ta, genleşmeyle ileri de fizik ve fizikler bileşimi olan en, boy derinliğe ayırt olan, ayırtın belirlediği düzlemlere, boyuttular.

Fizik yüzeyler şimdi iki boyut düzlem üzerine hacim sel bir fark gerilimdi. Tesseract (tetraküp-teserat) ta dördüncü boyuta, dördüncü ayırt olmakla dördüncü ayırtın da fizik hacme olan alan etkisi, ZAMANDI.

El doğa yasalarının akış eğimi gereği olarak, iki boyutlu kişi benci özneydi. El iki boyutlu özne imaj olmakla üç boyutlu üreten zaman içindeydi. Üç boyutlu özne kişi özne değil, kolektif özneydi. Kolektif özne, iki boyutlu özne üzerine yansıya bildiği kadar yansıyordu.

İki boyutlu zaman içindeki biri, daha çok boyut içindeymiş gibi davranamıyordu. Ancak iki boyutlu özne, iki boyutlu acizliği yenen kolektif bir akıl içinde olmakla da, sanal boyut görüntüleri içinde hayal ve düşüncelerle oluyordu.

İşte El fikrine, El ‘in ikinci özelliğini kazandıran inanıcı algılar, kolektif kapasiteli üç boyutlu kolektif özneli düşünce içinde, iki boyutla sınırlı kalmayan bu düşüncelerdi. El ‘in sahiplik kontrolünde olan, kişileri kontrol eden düşüncelerdi.

Kolektif alan, evrimsel başlangıcın kendi kendisine organizasyonuyla kimsenin determine etmediği bir tekrarlar organizasyondur. Bu kendi kendisine kolektif organizasyon nedenle beslenme (avcı, toplayıcı olma), savunma, yavru bakımı, barınma vs. vardır.

Bu şu demekti. Kolektif bir yapı alan bileşimi içinde kimse size iş vermiyordu. İşveren iş belirleyen yoktu. Kimse lütuf etmiyordu. Kolektif oluş kendi kendisine organize oluşla zaten bir iş görmeyi zorunlu eder.