Bir Şiir Molası

Bir çay içimlilk öğle vaktinde, bir şiir molası verdim kendime.Sigara keyfim olmadığından,şiir keyfini yaşamak ne güzel.Dumanını içime çekerken genzimi yakmıyor,is'i etrafımı karartmıyor.Öylesi duru,öylesi çocukça bu yönü sanki.İçimdeki çocuğu çıkarıyorum bu öğle vakti.

Yemeğin üstüne keyifli bir çay ve bir şiir molası.Seviyorum bu anı,oldum olası.On dört yaşımdan beri şiir yazıyorum.İlk aşkım sebep oldu sağ olsun.Parmaklarımı kaleme götürdüğümde sanki bayram sevinci yaşıyorlar.Deniz kenarında,kumsalda,o mucize yakamoz çıktığında,yağmur beni efsunlu kokusuyla ıslattığında,bir kelebek kanat çırptığında,bir martı simit kırıntılarını kovaladığında,dünyaya bir bebek geldiğinde,bir çocuğun parkta kaydıraktan coşkuyla kaydığında,bir yaşlı ninenin,yanımdan geçerken verdiği selamdan huzur kaldığında,her sabah işe giderken,tanıdık yüzlerin bana tebessümle baktığında,akşam eve geldiğimde çocuklarımın bana,özlemle sarıldığında,dostlarımın bana vefayla,güvenle yaklaştığında,işte o an içimde bir çağlayan büyüyor ve çağladıkça hayata daha da sıkı bağlanıyorum..

Bir şiir molası veriyorum böyle zamanlarda,içimdeki şöleni yaşamak ve yaşatmak gayesiyle,unutuveriyorum o an tüm hüzünleri,dertleri.Yüreğimde tarifsiz bir sevinç alkışlıyor beni.Hayattan çıkarttığım paylardan,mutluluğu yakaladığım için.Bir şiir molası yetiyor ömrüme beni mutlulukla dinlendiriyor ve doyuruyor ruhumu.Günde beş vakit şiirle..sevgiyle.....