Bizi Avutan Hatıralar Değil mi Zaten

Yine resim albümünün sayfalarını çeviriyorum dalgın bakışlarla. Anlaşılan maziye doğru yolculuk yapasım geldi içimden. Sanki her çekindiğim resmimden bir teselli arıyorum. Şu güllerin yanında poz verdiğim güzelmiş. O zaman bıyıksızmışım ben.

Şu hastanenin önünde kucağında bebek kundağıyla heyecanlı duruşum. O zaman daha ilk baba olma duygusunu yaşadığım an. Şu bir akrabamızın düğününde halay çekerken görünen resmim. O zaman saçım sim siyahmış vay be. Aha şu da çocukluk resmim.Hep böyle böyle devam ediyor geçmiş zaman.

O geçmiş zamanda ne hatıralar birikti ne hatıralar. Akla geldikçe anılar, bir garip hissettiriyor insanı. Bizi avutan hatıralar değil mi zaten.