Çapak

Gün bitti dediğinizde başlar asıl hengame biraz daha kırık girersiniz akşama biraz daha kasfetli. Zamanla yarışmaktan yorgun düşer beden. Biraz daha yaşlı koyarsınız başınızı yastığa, biraz daha bitkin girer beden yatağa yumarsınız gözlerinizi gıcır gıcır düşler kurmaya. Bazen bütün arzuladıklarınız gerçek olur düşlerde bazen uğrarsınız sukütu hayale.
Beden yetmezmiş gibi birde uğraşacaksınız artık düşlerden yorgun düşmüş ruhu dinlendirmeye, Sabah kalktığınızda yeni güne. Önce yüzünüzü yıkarsınız düşlerden kirlenmiş yanaklarınızı su ile arındırırsınız göz kenarlarında birikmiş aslında düş kırıntıları olan gece boyu gördüğünüz düşlerinizi çapak diye siler atarsınız.bir çizik daha atarsınız göz altlarınıza biraz daha yaşlı biraz daha hüznlü başlarsınız güne ama dünden yıpranmış parça parça olmuş umutlarınız sabah sapa sağlam durur içinizde yeni bir gün yeni umutlar demektir çünkü hiç hesaplamazsınız eski gerçekleştirmediğiniz umutları böyle gelir geçer günler aldırış etmezsiniz önceleri zamanın sizle yoktur çünkü bir işi. Ama yaş ilerlemeye başladığında her sabah birer ikişer çoğalttığınızda göz çizgilerinizi o zaman anlarsınız zamanın nasıl elinde oynattığında sizi. Ve artık daha süratli geçer yıllar kaygılanırsınız evlenmek lazım diye düşünürsünüz önce ve bu aslında o kadar önce olurki evlendiğinizde anlarsınız daha birey olamadığınızı ve başlarsınız ben aslında Hiçbir umudumu Hiçbir planımı gerçekleştiremedim ne olacaktım ne olamadım diye hayıflanır durursunuz sonra sırf renk katmak için hayatınıza Ya da yapamadıklarınızın üstünü kapatmak için hayatta çocuk istersiniz tanrıdan bir çocuğum olsa der durursunuz tanrı bu isteğinizi karşılıksız bırakmaz çoğu zaman bir çocuk sahibi olrsunuz. İşte o andan sonra çocuk annenin ve babanın olamadığı herşey olur o kadar çok umutlarınız vardır ki gerçekleştiremediğiniz bütün bunların çocuğunuzda olmasını istersiniz ve o kadar çok umut ekersiniz ki çocuğunuzun yüreğine kimi zaman hatta çoğu zaman kaldıramaz çocuk bunu aslında çok masumanedir isteğiniz kendi düş kırıklarınızın çocuğunuzda olmasını istemezsiniz çocuğunuzun kurduğu düşlerden habersizi kendi düşlerinizi ona yüklerisiniz sonra unuttuğunuz zaman çıkar yine ortaya bir bakarsınızki yaşı kemale erdirmişsiniz ama siz bir kemale erememişsiniz artık tek umuttur çocuk çünkü geriye dönüp baktığınızda elinizde kırık dökük zamanla şavaştan çıkmış bir miğfer ve umutları ıskalyıp ıskalyıp geri gelen kırık bir mızrak saclarda beyazlar ve göz altlarında bastıra bastıra çizdiğiniz zaman çizelgesi öylece durur aynadaki selüitiniz ve Hiçbir şey olamamanın orta karar bile yaşayamanın verdiği derin kederle yıkarsınız göz kenarlarında biriken düş kırıntılarınızı.Şimdi sabah kalktığınızda bir daha bakın aynaya ama adam gibi bakın bu kez dünden bu güne ne değişmeli diye ve bakın iyice gözlerinize birikenler yapamadığınız düşlerinizmi yoksa gerçekten çapakmı diye.

i.alper gömleksiz.