Çek Tetiği!
Ellerini tutamayacak kadar uzağım şimdi... Yüreğine yüreğimden yol geçemez, her taraf sisli... Sesimi duyuramayacak kadar öksüzüm şimdi, bir sen var uzakta, bir de ben sensizliğin eşiğinde biçare...
Gözlerine bakıp, gözyaşlarımı akıtamayacak kadar yalnızım şimdi, sahiden birazcık da olsa sevmedin mi beni?
Şarkılar dize geldi, en deli yangınlarımı, yorgunluklarımı, senden arta kalanları şakıyıp durdum, hiç mi sevmedin beni?
Biraz da olsun sevmedin mi? Rüyalarında hiç mi yaşatmadın? Adımı hiç mi telaffuz etmedin? Neydi ki bizi en uzakta tek bir tuzak hâline getiren?
Ellerini tutamayacak kadar imkânsızımsın şimdi... Sızımsın...
Gözlerinde kendimi göremeyecek kadar kaygılıyım...
Sahi, hiç mi sevmedin beni? Bir parça da olsun sığdırmadın mı yüreğine?
O yürek, yüreğime teslim olamadı mı hiç? Güneş açtı bak...
Ama onda bile gözyaşı var, ışığında bile inceden inceye bir karanlık, yalnızlığın sembolü var...
Bitti yürüdüğüm yollar, hepsi çamurlu. Tükendi sözlerim, hepsi çıkmaz dolu. Öyleyse ölümsüzlüğü alt etmenin vaktidir, haydi çek tetiğini vur!
Her gün ölmekten ise, tek bir saniyede, tek bir kurşununla vur!
Cesaretin mi yok? O zaman, sevgiliyi sar, sevgiliyi sev... Mutlaka ki görürüm, gördüğümde de ölürüm, acizliğinle vur...
Ama bir şekilde vur, her gün ölmekten ise, tek bir anda tek bir amaçla vur!
Sen de kurtul, ben de... Korkularını dindir, kalemimi sustur, yüreğime gelirsek eğer, mahşer gününde bile o konuşur...
Ama sen yine de vur, vur ki gerçek sandıklarından kurtul...
Yüreğime namlunu çekemeyecek kadar korkaksın, acizliğinle vurmaktan da kaçınmaktasın, çünkü acizlerden de aciz bir sıfattasın!
Çekemezsin tetiği, sağlam vücutlu ihtiyar yüreğime! O çoktan yaş yaptı, sensizliğin en yoğun olduğu saatlerde... Çekemezsin tetiği, gözpınarlarımın hareket vakitlerinde... Çekemezsin işte! Korkaklığının dibe vurduğu hadiselerde... Vedalar nefret ediyorlar senden, her gün daha fazla çoğalıyorlar diye...
Çekemezsin tetiği, sağlam vücutlu yamalı yüreğime! Her gün biraz daha fazla işleyeceğim seni yüreğime, vurmadan kurtulamayacaksın! Ebediyete kadar bende boğulacaksın! Ellerini tutamayacak kadar uzaksın bana, yüreğini vermeyecek kadar yanılgılardasın, anlayacaksın sonunda...
Bir parçada olsa sevmedin beni öyle değil mi? En çok sevildiğin anlarda bile, yalnızca kendine yeniktin... Çek tetiği, gözyaşlarımın süresizliğinde, çek tetiği haydi ne duruyorsun sevgili! Çek tetiği de bir kere de olsun yürekli bir sahne oluştur, çek tetiği! Çek! soysuzluğunun bedelini ödettiğin sevgiliye!